Showing posts with label ဗုဒၶစာေပမ်ား. Show all posts
Showing posts with label ဗုဒၶစာေပမ်ား. Show all posts
ကြ်န္ေတာ္ အရင္ ပုိ႕စ္မ်ားတြင္ ဗုဒၶဘာသာကုိ သန္႔ရွင္းေစဖုိ႔ အတြက္ ရည္ရြယ္ျပီးေရးသားခဲ့ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ ဘေလာ့ဘ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္အတုိင္းပါပဲ...ဆရာလုပ္ခ်င္၍ မဟုတ္ပဲ ဗုဒၶဘာသာထဲတြင္ အျခားေသာ(မဆုိင္ေသာ)ကုိးကြယ္မႈမ်ား၀င္လ်ွင္ မိမိ၏ ယုံၾကည္မႈ၊ ကုိးကြယ္မႈ အားနည္းသြားမည္စုိး၍ ေရးသားပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္... ဥပဂုတၱမွာ အမွန္တကယ္မရွိ၊ ဘုိးေတာ္ ႏွင့္ နတ္ တုိ႔အား ကုိးကြယ္မႈမ်ားမွာ ဗုဒၶ၀ါဒအားယုံၾကည္မႈတြင္ မပါဟု ေရးခဲ့ပါသည္။ အခုလည္း ထပ္မံ၍ reference တစ္ခုကုိ တင္ျပခ်င္ပါသည္။ အရွင္ဇ၀န ရဲ႕ “မ်က္ရည္မက်ခင္သိေစခ်င္” ဆုိတဲ့ စာအုပ္ထဲက စာသားေလးပါ။ အဲဒီ့စာအုပ္ရဲ႕ အခန္း(၄) “အားကုိးရာအမွန္” အပုိင္းမွ စာသားေလးကုိ တင္ျပလုိက္ပါသည္။
သရဏဂုံ ညစ္ႏြမ္းေၾကာင္းသုံးမ်ဳိးရွိ၏။ မူလပဏၰာသအ႒ကထာ၌
အဉာဏသံသယမစၧာဉာဏ ဒီဟိသံကိလိႆတိ ဟူ၍ ဖြင့္ျပသည္။
အဉာဏ - ရတနာသုံးပါးအေပၚ ေသခ်ာက်နစြာမသိျခင္း
သံသယ - ရတနာသုံးပါးအေပၚမွာ ယုံမွားလာျခင္း
မိစၧာဉာဏ - ရတနာသုံးပါးအေပၚ၌ မွားယြင္းေသာ အယူအဆ ျဖစ္ျခင္း
၎သုံးမ်ဳိးတြင္ အဉာဏ၊ သံသယ နွစ္ပါးတုိ႕ကုိ ရတနာသုံးပါးအေၾကာင္းသိေအာင္ အားထုတ္ရင္း ပယ္ေဖ်ာက္ရသည္။
မိစၧာဉာဏ ကုိ ရတနာသုံးပါးအေပၚ သဒၶါတရားယုံၾကည္ဉာဏ္ကုိ ခို္င္ခိုင္မာမာထားျပီး ပယ္ေဖ်ာက္ရသည္။ ထုိ႔ကဲ့သုိ႕ မပယ္ေဖ်ာက္နူိင္လွ်င္ အျပစ္ရွိေသာသရဏဂုံ (သရဏဂုံပ်က္စီးျခင္း) သုိ႕ ေရာက္ရေတာ့သည္။

သရဏဂုံပ်က္စီးျခင္းနွစ္မ်ဳိး
“ကာလကိရိယာ ေဘေဒါအန၀ဇၹေဘေဒါတိ ၀ုစၥတိ
အည သတၳာရာဒီသု အဟံအတၳာနံ ပရိစၥဇာမီတိ
ဧ၀ံ အညသတၳာ ရုေဒၵသ၀ေသန
သရဏဂမနႆေဘေဒါ ၀ုစၥတိ”

ဟု မူလပဏၰာသ အ႒ကထာ၌ ဖြင့္ျပထားသည္။ အဓိပၸာယ္မွာ
ေသဆုံး၍ သရဏဂုံပ်က္ျခင္းသည္ အျပစ္မရွိေသာ ပ်က္စီးျခင္း
ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ မွတစ္ပါး အျခားဘုိးေတာ္၊ မယ္ေတာ္၊ နတ္ စသည္တုိ႕ ၌ တပည့္ေတာ္၏ အသက္ႏွင့္ခႏၶာကုိယ္ကုိ အပ္ႏွင္းလွဴဒါန္းပါ၏။ ဤသုိ႔ တျခားမွာ ဆရာရွာျပီး ကုိးကြယ္သျဖင့္ သရဏဂုံပ်က္ျခင္းသည္ အျပစ္ရွိေသာ အကုသုိလ္ျဖစ္ေသာ သရဏဂုံပ်က္စီးျခင္းျဖစ္သည္။

အထက္ပါအတုိင္း စာမ်က္ႏွာ (၆၃) တြင္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။
ထုိစာသားကုိေထာက္၍ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ မွတပါး အျခားကုိးကြယ္စရာ မရွိေတာ့ပါ၊ အျခား အားကုိးစရာမရွိေတာ့ပါ။ တနည္းအားျဖင့္ ရတနာသုံးပါးမွတပါး အျခားအရာမ်ားကုိ ရွိခုိး ကန္ေတာ့ျခင္း မျပဳသင့္ပါ။ ရွိခုိးကန္ေတာ့ လုိက္ျခင္းသည္လည္းပဲ မိမိ၏စိတ္မွ အားကုိးခ်င္စိတ္ေလး ျဖစ္လာ၍ ကန္ေတာ့လုိက္ျခင္းလုိ႔ ေျပာလို႔ ရပါသည္။ ထုိအားကုိးခ်င္စိတ္ေလးကပင္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ အျပင္ အျခားအား ယုံၾကည္မိလုိက္ျခင္း ျဖစ္မည္ ထင္ပါသည္။ အမွန္တကယ္မွာေတာ့ ကံေကာင္းခ်င္လုိ႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘုန္းကံၾကီးမားခ်င္လုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အားကုိးယုံၾကည္ရမည္မွာ ရတနာသုံးပါးပဲ ရွိသည္ဟု အျပီးတုိင္ လက္ခံထားရမည္ မဟုတ္ပါလား။ အျခားအရာမ်ားအား ရွိုခုိးကန္ေတာ့လုိက္ျခင္းသည္ တနည္းအားျဖင့္ ရတနာသုံးပါးအား အျပည့္အ၀ မယုံၾကည္ေသးဘူးလုိ႔လည္း ေျပာနုိင္ပါမည္။ ထုိ႔ကဲ့သုိ႔ အျခားအရာမ်ားကုိ ရွိခုိးကန္ေတာ့ မိသြားလွ်င္ မိမိ၏ သရဏဂုံသည္ ညစ္ႏြမ္းျခင္းကစ ပ်က္စီးျခင္းသုိ႔ မသိမသာ ဦးတည္ေနပါမည္။ ရတနာသုံးပါးမွတပါး အျခားအရာမ်ားကုိ ထပ္ေဆာင္းကုိးကြယ္လာေလေလ အယူမွားျခင္းသုိ႔ ေရာက္သြားေလေလ ျဖစ္ပါသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ အရင္ ပို႔စ္ေတြမွာ ရတနာသုံးပါးကုိသာ အဓိကထားျပီး အျခားေသာ ယုံၾကည္မႈမ်ား မျဖစ္လာေစရန္ေရးသားခဲ့ပါသည္။
အရွင္ဇ၀န ၏ စာအုပ္ေလးကုိ တင္ေပးလုိက္ပါသည္...(စာမ်က္ႏွာ ၆၃ တြင္ ဖတ္ရႈႏူိင္ပါသည္။)
ashinzawana
Download