Showing posts with label ေထရ၀ါဒ. Show all posts
Showing posts with label ေထရ၀ါဒ. Show all posts

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ေဟာေတာ္မူေသာ
သာသနာ့ခ်ိန္ခြင္ၾကီး ၄လတ္ MP3 တရားေတာ္မ်ားကုိ တင္ေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီတရားေတာ္မ်ားကုိ တျခား web site ေတြမွာ မေတြ႕ေသးတာရယ္၊ ကြ်န္ေတာ္မွာလည္း အဆင့္သင့္ရွိေနတာရယ္ေၾကာင့္..
တရားေတာ္မ်ား နာယူနုိင္ေအာင္ တင္ေပးသြားမွာပါ။
Download အဆင္ေျပေအာင္ MediaFire Link နဲ႔ တင္ေပးထားပါတယ္။



သာသနာ့ခ်ိန္ခြင္ၾကီး ၄ လတ္ တရားေတာ္ - ေက်းဇူးေတာ္ရွင္မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး
အပုိင္း (၁)

Download Links [Mediafire]

သာသနာ့ခ်ိန္ခြင္ၾကီး ၄ လတ္- ၀၁
သာသနာ့ခ်ိန္ခြင္ၾကီး ၄ လတ္- ၀၂
သာသနာ့ခ်ိန္ခြင္ၾကီး ၄ လတ္- ၀၃
သာသနာ့ခ်ိန္ခြင္ၾကီး ၄ လတ္- ၀၄
သာသနာ့ခ်ိန္ခြင္ၾကီး ၄ လတ္- ၀၅
ဗုဒၶါႏုႆတိ လကၤာ
3:59 PM | Author: sankooo


လကၡဏာေတာ္ ၾကီးငယ္ အသြယ္သြယ္ျဖင့္၊ သပၸါယ္လွစြာ ကုိယ္အဂၤါ၀ယ္၊

ပါရမီေတာ္အဟုန္ ကုိယ္လုံးျခံဳ၍၊ မႊမ္းထုံသင္းၾကဴ…...

သယမၻဴဟု ဥာဏ္တူကင္းလတ္ အရဟတ္ျဖင့္၊

သတ္ျဖတ္ခပင္း ကိေလရွင္းသား…..

ဥာဏ္ရင္းမဟာ ကရုဏာႏွင့္ သမၼာသေမၺာဓိ အစရွိလတ္၊

ဥာဏ္ေတာ္ျမတ္၏ ကိန္း၀ပ္စံေပ်ာ္၊ ခႏၶာေပၚ၀ယ္၊

ဘြဲ႕ေတာ္ “ဗုဒၶ” တင္ပါရသည္…...ေလာကထြဋ္ထား ျမတ္ဘုရား။



[စာမ်က္ႏွာ-၃၊ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ-ဗုဒၶါႏုႆတိဘာ၀နာ]
အက်ဥ္းခ်ဳပ္အဓိပၸါယ္
  • လကၡဏာေတာ္ၾကီးငယ္ အသြယ္သြယ္ျဖင့္ အသပၸါယ္ဆုံးလည္းျဖစ္ျခင္း။
  • ကုိယ္အဂၤါအစိတ္အပုိင္းတုိင္း၌ ေကာင္းမႈပါရမီေတာ္တုိ႔က လႊမ္းျခံဳ၍ မႊမ္းထုံထားျခင္း။
  • ရာဂ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ စေသာ ကိေလသာတုိ႔ကုိ သတ္ျဖတ္နုိင္ေသာ အရဟတၱမဂ္ဥာဏ္ေတာ္ကုိ ရျခင္း။
  • သတၱ၀ါတုိ႔၏ အေပၚ၌ သနား ၾကင္နာကရုဏာၾကီးမားျခင္း။
  • အလုံးစုံကုိ အကုန္သိႏုိင္ေသာ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ကုိ ရျခင္း။

ဤဂုဏ္ေတာ္တုိ႔၏ ကိန္း၀ပ္စံေပ်ာ္ရာ ခႏၶာကုိယ္ေပၚ၌သာ “ဗုဒၶ” ဟု ဘြဲ႔နာမည္ေတာ္ကုိ တင္ထုိက္ပါသည္။
ထုိ႔သုိ႔ “ဗုဒၶ” ဘြဲ႔နာမည္ေတာ္ တင္ထုိက္ေသာ ေယာက်ာ္းျမတ္သည္သာ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတုိ႔၏ အထြဋ္အထိပ္ထားရေသာ ျမတ္ဘုရား ျဖစ္၏။

[ဤအဓိပၸါယ္ကုိ ဖတ္မွတ္၍ျပီးေသာအခါ..တေလာကလုံး၏ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဗုဒၶျမတ္စြာကုိ မွန္းဆ အာရုံျပဳ၍ လက္အုပ္ခ်ီကာ ေဖာ္ျပခဲ့ျပီးေသာ လကၤာကုိ ရြတ္ဖတ္၍ ဂုဏ္ေတာ္ပြားလုိက္လ်င္ အားရဖြယ္ေကာင္း အရသာပုိ၍ ရွိပါလိမ့္မည္။]

ဒီလကၤာေလးက..ဗုဒၶါႏုႆတိဘာ၀နာ (အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ) စာအုပ္ေလးထဲက..ကြ်န္ေတာ္ ဖတ္မွတ္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ဂုဏ္ေတာ္ပြားတဲ့အခါ..ဒီလကၤာေလးကုိ ရြတ္ဖတ္ျပီး ဗုဒၶျမတ္စြာကုိ အာရုံျပဳပါတယ္။
ျပီးေတာ့မွ...

ကိေလသာ ကင္းစင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၊
ျဗဟၼာ နတ္ လူတုိ႔၏ ပူေဇာ္အထူးကုိ ခံယူေတာ္မူထုိက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား၊
မဟာကာရုဏိေကာ- သနားျခင္းၾကီးစြာ မဟာကရုဏာေတာ္ႏွင့္ ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၊
ဘုန္းေတာ္ ၆ စုံ၊ ေက်းဇူးဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၊
သစၥာ ၄ပါး၊ တရားအလုံးစုံကုိ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ မွန္ကန္စြာ သိျမင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၊.....


စသျဖင့္ေပါ့....ကုိယ္သိထား၊ မွတ္ထားတဲ့..ဗုဒၶ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကုိ ျမန္မာလုိေလး ပြားမ်ားပါတယ္။

ဒီလုိေလး ပြားမ်ားလုိက္ရင္..ဗုဒၶျမတ္စြာကုိ ၾကည္ညိဳသဒၶါစိတ္ေတြ အရင္ထက္ ပုိအားေကာင္းလာမယ္..
ျပီးေတာ့ ဘယ္လုိဦးတည္ခ်က္နဲ႔ ဘုရားကုိ ကုိးကြယ္ေနရတာလည္းဆုိတာ ပုိသိလာမယ္..လုိ႔ ကြ်န္ေတာ္ယုံၾကည္တယ္။
ျမတ္စြာဘုရားကုိ ကုိးကြယ္ ပူေဇာ္ေနရျခင္း အေၾကာင္းဟာ..ေလာကီ စည္းစိမ္ ရာထူးေတြ...အတြက္ ဆုေတာင္းဖုိ႔ရာ...မဟုတ္ဘူး။
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔အတြက္ သစၥာ ၄ ပါးတရားေတာ္ေတြကုိ ေဟာေျပာေပးထားခဲ့တဲ့ ေက်းဇူးေတာ္ကုိ ေအာက္ေမ့ သတိရျခင္းနဲ႔..
ကုိးကြယ္ ပူေဇာ္ေနရတာပါပဲ။
ကုိယ္ကံေကာင္းဖုိ႔ရာအတြက္ပဲ ဘုရားကုိ ပူေဇာ္ေနျခင္းဟာ..ကုိယ့္အတြက္ သာသနာပ ဆန္သြားမယ္၊
အဲလုိမဟုတ္ပဲ...တေလာကလုံးအား.. သစၥာတရားေတြ သိေစတဲ့ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ျမတ္စြာဘုရားအျဖစ္ ပူေဇာ္လုိက္မယ္ဆုိရင္..
ကုိယ္ဟာ.သာသနာတြင္းလူ ျဖစ္ေနမွာပဲ။

ကုိယ့္အတြက္ သာသနာတြင္း ျဖစ္ဖုိ႔ရန္၊
ျမတ္စြာဘုရားကုိ ပူေဇာ္ေနျခင္းဟာ..အရင္ထက္ ဦးတည္ခ်က္မွန္ကန္ေအာင္ ဒီ ဗုဒၶါႏုႆတိဘာ၀နာ လကၤာေလးကုိ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။
The End


အပုိင္း (၉)

အပုိင္း (၈)

အပုိင္း (၇)

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=7t6cCFiZ5uo[/youtube]
အပုိင္း (၇)

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=7t6cCFiZ5uo[/youtube]
အပုိင္းး(၆)

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=9Q_C4w3MfLI[/youtube]
အပုိင္း (၅)

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=4kxOUcTiuxI[/youtube]
အပုိင္း(၄)

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=vF4iakSSjBM[/youtube]
အပုိင္း (၃)

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=iY8gwQddxbk[/youtube]
အပုိင္း (၂)

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=CpwIWvHq_hY[/youtube]
ကံ (၄)မ်ဳိး
1:27 PM | Author: sankooo
သာမညအားျဖင့္၊ အေပၚယံအားျဖင့္ ကံဆုိသည္ကုိ ျပဳမႈ ၊အလုပ္ (action or deed) ဟု ဆုိၾကေပမည္။ ေကာင္းမႈ ၊ မေကာင္းမႈ ျပဳလုပ္ျခင္းဟုလည္း ဆုိၾကမည္။

အဘိဓမၼာသေဘာတရားအရ..တိတိက်က်ဆုိလ်င္...
ကံဆုိသည္မွာ ေစတနာဟူေသာ နာမ္တရားျဖစ္သည္။ ထုိေစတနာသည္ ေစ့ေဆာ္ တုိက္တြန္းေပးတတ္ေသာ သေဘာရွိ၏။
ဘာကုိဘဲ ျပဳျပဳ ထုိေစ့ေဆာ္ေပးတတ္ေသာ ေစတနာသည္ ပါ၀င္၏။ ေစတနာအား ျပင္းမႈႏွင့္ နည္းမႈပင္ကြဲမည္ ..မည္သည့္ကိစၥျပဳျပဳ ထုိေစတနာသည္ ပါျမဲျဖစ္၏။
စိတ္ ျဖစ္တုိင္းျဖစ္တုိင္း ေစ့ေဆာ္မႈ ေစတနာပါေသာ္လည္း ကံဟုေျပာဆုိေသာ ဤေနရာတြင္ ကုသုိလ္စိတ္ အကုသုိလ္စိတ္ တုိ႔ႏွင့္ တြဲယွဥ္ျဖစ္ေသာ ေစတနာကုိ ဆုိသည္။
ထုိေၾကာင့္ ကံ ကံ၏အက်ဳိး ၌ ကံဆုိသည္မွာ ကုသုိလ္ျပဳေသာအခါ၌လည္းေကာင္း၊ အကုသုိလ္ျပဳေသာအခါ၌လည္းေကာင္း ပါ၀င္ေသာ ေစတနာပင္ျဖစ္သည္။
ထုိေစတနာ၏ ေစ့ေဆာ္မႈျဖင့္ ကုိယ္ျဖင့္လည္းျပဳၾကသည္၊ ႏႈတ္ျဖင့္လည္း ေျပာၾကသည္၊ စိတ္ျဖင့္လည္း ၾကံစည္ၾကသည္။
ထုိေစတနာ၏ ေစ့ေဆာ္မႈျဖင့္ပင္ ေကာင္းမႈမ်ားကုိလည္း ျပဳၾက၊ ေျပာၾက၊ ၾကံၾကေပသည္။ မေကာင္းမႈမ်ားကုိလည္း ျပဳမိ၊ ေျပာမိ၊ ၾကံမိၾကေလသည္။
ေကာင္းမႈ၊ မေကာင္းမႈတုိ႕ႏွင့္စပ္၍ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ ျဖစ္မႈတုိ႕၌ ထုိေစ့ေဆာ္မႈ ပါ၀င္သည္။
ထုိေစ့ေဆာ္မႈ ကုိ ေစတနာ ဟုေခၚသည္။ ထုိ ေစတနာ ကုိပင္ ကံ ဟု ေခၚ၏။

ထုိေစတနာသည္ နာမ္ျဖစ္သည္။ ေစတသိက္ေပါင္း (၅၂)ခုတုိ႕တြင္ ပါ၀င္ေသာ ေစတသိက္တစ္ခုျဖစ္၏။
ထုိေစတနာ ေစတသိက္၌ ထူးျခားခ်က္ရွိ၏။
ရုပ္ျဖစ္ေစ နာမ္ျဖစ္ေစ ျဖစ္ျပီးလ်ွင္ ခ်ဳပ္ ပ်က္သြားသည္ခ်ည္းျဖစ္သည္။
ထုိေၾကာင့္ ေစတနာသည္လည္း နာမ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ျပီးလွ်င္ ပ်က္မည္သာ ျဖစ္၏။
သို႕ေပမယ့္ အက်ဳိးေပးနုိင္ေသာ အစြမ္းသတၱိကုိေတာ့ စိတ္အစဥ္၌ ခ်န္ထားခဲ့ေလသည္။
အက်ဳိးေပးရန္ အခြင့္အခါသင့္ေသာအခါ အက်ဳိးေပးမည္ျဖစ္သည္။
ထုိအက်ဳိးေပးနုိင္ေသာ သတၱိအား မည္သည့္ေနရာ၌ သိမ္းထားသည္ကုိ မေျပာႏုိင္ေပ။ အက်ဳိးေပးဖုိ႕ရန္ အစြမ္းသတၱိကေတာ့ ရွိေနမည္သာ ျဖစ္၏။

ဥပမာ..သရက္ပင္၌ သရက္သီးမ်ားကုိ မည့္သည့္ေနရာ၌ သိမ္းထား သုိထားသည္ကုိ မည္သုိ႕မွ် မေျပာႏုိင္ေပ။ အသီး သီးဖုိ႕ရန္ ရာသီ အခ်ိန္က်ေသာအခါ၌ အသီးမ်ား သီးေလေတာ့သည္။
ထုိအတူပင္ ေစတနာ ေခၚ ကံ ၏ အက်ဳိးသည္လည္း အေၾကာင္းညီညြတ္ အခြင့္လမ္းသင့္ေသာအခါ၌ အက်ဳိးေပးေပလိမ့္မည္ ျဖစ္၏။

ထုိသုိ႕ အက်ဳိးေပးေသာအခါ..ကာလႏွင့္ စပ္၍ ကံ (၄)မ်ဳိးရွိေလသည္။

  1. ဒိ႒ဓမၼေ၀ဒနီယကံ - မ်က္ေမွာက္ ပစၥဳပၸန္ဘ၀၌ အက်ဳိးေပးေသာကံ

  2. ဥပပဇၨေ၀ဒနီယကံ- ေနာက္ ဒုတိယဘ၀၌ အက်ဳိးေပးေသာကံ

  3. အပရာပရိယေ၀ဒနီယကံ- တတိယဘ၀မွစ၍ ေနာက္ဆုံးဘ၀ (ပရိနိဗၺာန္ျပဳသည့္) တုိင္ေအာင္ အက်ဳိးေပးေသာကံ

  4. အေဟာသိကံ- အက်ဳိးလုံးလုံး မေပးျဖစ္ေသာကံ


ဟူ၍ (၄)မ်ဳိးရွိသည္။

အဘိဓမၼာသေဘာအရ ေကာင္းမႈျပဳျပဳ မေကာင္းမႈျပဳျပဳ ၀ီထိ ဆုိေသာ စိတ္အစဥ္ ျဖစ္ေလသည္။ ပုံမွန္ အေျခအေန ျပဳမႈမ်ား၌လည္း ၀ီထိ အစိတ္အစဥ္ ရွိသည္။
တစုံတခုအား ျမင္သည္ ၾကားသည္ ဆုိေသာ အခါ၌လည္း ၀ီထိ - စိတ္အစဥ္ ရွိေလသည္။
ထုိ စိတ္အစဥ္၌ ေဇာ ဆုိေသာ အခုိက္အတန္႕သည္ အေရးၾကီး၏။
အာရုံတခုအား ပုိင္ပုိင္ ႏုိင္ႏုိင္ ေတြ႕ၾကံဳ ခံစားမိေသာအခါသည္ ထုိ ေဇာ အခုိက္အတန္႕ပင္ ျဖစ္သည္။
ေဇာအခုိက္အတန္႕က်မွသာလ်င္ စိတ္သည္ အားရွိသည္။ အားရမႈရွိသည္။
ထုိေဇာစိတ္သည္ (၇)ၾကိမ္ ျဖစ္သည္။ ထုိ ေဇာစိတ္(၇)ၾကိမ္တုိ႕တြင္လည္း ေစတနာ တခု တခုစီ ပါ၀င္သည္။
ထုိ႕ေၾကာင့္ ေစတနာသည္လည္း (၇)ၾကိမ္ရွိမည္။

ပထမေဇာႏွင့္ အတူတူျဖစ္ေသာ ေစတနာ (ပထမေဇာ ေစတနာ)သည္ ယခုဘ၀ မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ အက်ဳိးေပးမည္။
မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ အက်ဳိးေသာကံကုိ ဒိ႒ဓမၼေ၀ဒနီယကံ ဟုေခၚသည္။

သတၱမေဇာႏွင့္ ယွဥ္တြဲျဖစ္ေသာ ေစတနာ (သတၱမေဇာ ေစတနာ)သည္ ဒုတိယဘ၀၌ အက်ဳိးေပးမည္။
ဒုတိယဘ၀၌ အက်ဳိးေပးေသာကံကုိ ဥပပဇၨေ၀ဒနီယကံ ဟုေခၚသည္။

က်န္ေသာ အလယ္ေဇာ ၅-ခ်က္ ေစတနာသည္ တတိယဘ၀မွစ၍ နိဗၺာန္ရေသာ ေနာက္ဆုံးဘ၀တုိင္ေအာင္ အက်ဳိးေပးေပလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။
တတိယဘ၀မွစ၍ ေနာက္ဆုံးဘ၀တုိင္ေအာင္ အက်ဳိးေပးေသာကံကုိ အပရာပရိယေ၀ဒနီယကံ ဟုေခၚသည္။

မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ အက်ဳိးေပးရမည့္ကံသည္ အေၾကာင္းမညီညြတ္ေသာေၾကာင့္ အက်ဳိးမေပးျဖစ္ေသာအခါ.. အခ်ည္းအႏွီး အလကား ျဖစ္ေပမည္။
ထုိအတူ ဒုတိယဘ၀၌ အက်ဳိးေပးရမည့္ကံသည္လည္း အခြင့္အခါမသင့္ေသာေၾကာင့္ အက်ဳိးမေပးျဖစ္လွ်င္ အခ်ည္းအႏွီး အလကားပင္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။
ထုိသုိ႕ အခ်ည္းအႏွီး ျဖစ္သြားေသာကံကုိ အေဟာသိကံ ဟုေခၚ၏။

အလယ္ေဇာ ၅ခ်က္ ေစတနာေၾကာင့္ အက်ဳိးသည္ ..အျမဲ အက်ဳိးေပးဖုိ႕ရန္ ရွိေနမည္သာျဖစ္၏။ ဘ၀တခုခု၌ အခြင့္သင့္လွ်င္ အက်ဳိးေပးမည္သာ ျဖစ္၏။

သတၱ၀ါသည္ တိရိစၧာန္ဘ၀မွေသ၍ လူ႕ဘ၀သုိ႔လည္း ေရာက္ရွိႏုိင္သည္။
လူ႕ဘ၀မွေသ၍ တိရိစၧာန္ဘ၀သုိ႕လည္း က်ေရာက္သြားႏုိင္ေပသည္။

ေအာက္ဘုံ၌ က်ေရာက္ေနေသာ သူလည္း လြတ္ေျမာက္ျပီး..အထက္ဘုံသုိ႕ တက္ႏုိင္သည္။
အထက္ဘုံမွသူလည္း ေအာက္ဘုံသုိ႕ ကံဆုိးျပီး..က်ေရာက္သြားႏုိင္ေလသည္။
ဥပမာ.. တိရိစၧာန္ဘ၀၌ က်ေရာက္ေနေသာ သတၱ၀ါသည္ မည္သည့္ကံေၾကာင့္ လူျဖစ္ႏုိင္သနည္း။
အမွန္တကယ္ တိရိစၧာန္ဘ၀၌ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ ျပဳဖုိ႕ရန္ မည္သုိ႕မွ် မျဖစ္ႏုိင္ေပ။ မေကာင္းမႈမ်ားပင္ သိသာထင္ရွားစြာ ျပဳေနရေပမည္။
သုိ႕ေပမယ့္ ထုိတိရိစၧာန္သည္လည္း ေသျပီး ကံေကာင္း၍ လူဘ၀သုိ႕ ျပန္ေရာက္ႏုိင္ေသးသည္။ ထုိသုိ႕ အထက္ဘုံသုိ႕ ေရာက္ႏုိင္ေအာင္ အက်ဳိးေပးမႈမွာ..
အလယ္ေဇာ ၅-ခ်က္ ေစတနာေၾကာင့္ ပင္ ျဖစ္၏။ ယခင္ အတိတ္ ဘ၀တခုခု၌ ျပဳခ့ဲေသာ ေကာင္းမႈျပဳစဥ္ အလယ္ေဇာ ၅-ခ်က္ ေစတနာေၾကာင့္ တိရိစၧာန္ ျဖစ္ပါလ်က္ႏွင့္
ေသေသာအခါ..အထက္ ေကာင္းရာ လူဘ၀၌ လူျဖစ္ရျပန္သည္။

ထုိေၾကာင့္ တခါတရံ လက္ရွိဘ၀၌ မိမိကုိယ္တုိင္က.မေကာင္းမႈမ်ား မလုပ္ပါလ်က္ႏွင့္..
မေကာင္းက်ဳိးမ်ား ခံစားေနရေသာအခါလည္းၾကံဳရမည္။ ထုိအခါ.စိတ္ထဲ..အလြန္ပင္..မခံမရပ္ႏုိင္ေအာင္ ခံျပင္းေနမည္ျဖစ္သည္။
အဘယ္ေၾကာင့္ ယခုဘ၀၌ မေကာင္းတာမလုပ္မိပါဘဲ မေကာင္းက်ဳိးခံစားရပါသနည္းဟု..စဥ္းစားၾကေပလိမ့္မည္။ စိတ္ရႈပ္ေနေပလိမ့္မည္။
အေျဖကား..အတိတ္ဘ၀တခုခု၌ မေကာင္းမႈျပဳခဲ့စဥ္ အလယ္ေဇာ ၅-ခ်က္ ေစတနာေၾကာင့္ မေကာင္းက်ဳိးကုိ ခံစားရျခင္းျဖစ္ေပ၏။

ကံ ကံ၏အက်ဳိးႏွင့္ပက္သက္၍..ေကာင္းတာလုပ္လ်င္ ေကာင္းေသာ အက်ဳိးရမည္ မေကာင္းတာလုပ္လ်င္ မေကာင္းေသာအက်ဳိးရမည္.
ထုိမ်ွေလာက္သိထားရုံျဖင့္ မလုံေလာက္ေသးေပ။
အက်ဳိးေပးရာကာလႏွင့္ ကံ (၄)မ်ဳိးကုိလည္း အထက္ပါအတုိင္း သိထားအပ္ေပသည္။

ထုိသုိ႕ မသိထားလ်င္ ရံဖန္ရံခါ မိမိစိတ္ထဲ ကံ ကံ၏အက်ဳိးႏွင့္စပ္၍ ဘ၀င္မက်မႈမ်ား သံသယမ်ား ျဖစ္ေပၚေနေပလိမ့္မည္။
ထုိဘ၀င္မက် သံသယမ်ား ရွင္းႏုိင္ရန္ ယခုကဲ့သုိ႕ ကံ ၄-မ်ဳိးႏွင့္ အက်ဳိးေပးရာကာလတုိ႕ကုိ ေဖာ္ျပလုိက္ရပါသည္။

ေအာက္ပါတရားေတာ္မွ နာယူမွတ္သားျပီး ေရးသားျခင္းျဖစ္သည္။
အပုိင္း ၁၁၊ ဗုဒၶဘာသာအေျခခံတရားေတာ္မ်ား - ေဒါက္တာသီလာနႏၵာဘိ၀ံသ
ကံ ကံ၏ အက်ိဳး.. အေၾကာင္း ဆုိလ်င္ စူဠကမၼ၀ိဘဂၤသုတ္ ကုိ ေရွးဦးစြာ ေျပာဆုိရမည္ျဖစ္သည္။ ကံ ကံ၏ အက်ဳိးႏွင့္ ပက္သက္လ်င္ ထုိတရားေတာ္မွာ အေျခခံလည္း ျဖစ္သလုိ အေရးလည္းၾကီးေပသည္။
ထုိတရားေတာ္တြင္ ကံ ကံ၏ အက်ဳိး သေဘာတရားမ်ားကုိ သင္ၾကားထားျခင္းျဖစ္သည္။
ထုိတရားေတာ္ကုိ ျမတ္ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္တုိင္ ေဟာေတာ္မူခဲ့၏။ ေတာေဒယ်ပုဏၰား၏ သားျဖစ္ေသာ သုဘလုလင္အား အေၾကာင္းျပဳ၍ ေဟာေတာ္မူခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။
သုဘလုလင္သည္ ျမတ္ဗုဒၶအား ေမးခြန္း ျပႆနာ (၁၄)ခ်က္ကုိ ေမးေလွ်ာက္ခဲ့၏။
သူေမးေလွ်ာက္ေသာ ေမးခြန္းျပႆနာမ်ားမွာ...


  1. လူခ်င္းတူပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕မွာ အသက္တုိ၍

  2. အခ်ဳိ႕မွာ အသက္ရွည္ပါသနည္း။

  3. လူခ်င္းတူပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်ဳိ႕မွာ အနာေရာဂါထူမ်ား၍

  4. အခ်ဳိ႕မွာ အနာေရာဂါ ကင္းေ၀းရပါသနည္း။

  5. လူခ်င္းတူပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕မွာ အရုပ္ဆုိး၍

  6. အခ်ိဳ႕မွာ အဆင္းလွပါသနည္း။

  7. လူခ်င္းတူပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕မွာ ေျခြရံစုိးမုိး တန္ခိုးအာဏာ နည္းပါး၍

  8. အခ်ဳိ႕မွာ တန္ခုိးအာဏာ ၾကီးမားရပါသနည္း။

  9. လူခ်င္းတူပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕မွာ ဥစၥာမဲ့မြဲ ဆင္းရဲ၍

  10. အခ်ဳိ႕မွာ ဥစၥာျပည့္စုံ ကုံလုံၾကြယ္၀ပါသနည္း။

  11. လူခ်င္းတူပါလ်က္ အခ်ဳိ႕မွာ အမ်ဳိးယုတ္ညံ့၍

  12. အခ်ဳိ႕မွာ အမ်ဳိးျမတ္ပါသနည္း။

  13. လူခ်င္းတူပါလ်က္ အခ်ိဳ႕မွာ အသိ အလိမၼာ ဉာဏ္ပညာ နည္းပါး၍

  14. အခ်ဳိ႕မွာ ဉာဏ္ပညာ ၾကီးမားရပါသနည္း။



ထုိ ေမးခြန္း ျပႆနာ (၁၄)ခ်က္တုိ႔ျဖစ္၏။ ထုိေမးခြန္းမ်ားသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း (၂၅၅၄)ေက်ာ္အထက္က..သုဘလုလင္က..ျမတ္ဗုဒၶအား ေမးေလ်ွာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။
ယခုေခတ္အခါတြင္လည္း ထုိေမးခြန္းမ်ားကုိပင္ ေန႕စဥ္ေန႔တုိင္း အေၾကာင္းတခုခုႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ လူအမ်ားတုိ႔ မိမိဘာသာ စဥ္းစားေနျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း အေပါင္းအသင္းမ်ားႏွင့္
အျပန္အလွန္အားျဖင့္လည္းေကာင္း ေမးျမန္းေနၾကစျမဲျဖစ္၏။
သဗၺညဳတ ဉာဏ္ပုိင္ရွင္ ျမတ္ဗုဒၶသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာအထက္ကပင္ ထုိေမးခြန္းမ်ားကုိ တိက်ျပည့္စုံစြာ ေျဖဆုိထားျပီးသားျဖစ္၏။

သုဘလုလင္၏ အေမးမ်ားအား ျမတ္ဗုဒၶက..အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ဤသုိ႔ ေဟာေတာ္မူခဲ့၏..


လုလင္
သတၱ၀ါတုိ႔သည္ ကံသာလွ်င္ မိမိဥစၥာရွိကုန္၏။
ကံ၏ အေမြခံတုိ႔ ျဖစ္ကုန္၏။
ကံသာလွ်င္ အေၾကာင္း ရွိကုန္၏။
ကံသာလွ်င္ ေဆြမ်ဳိး ရွိကုန္၏။
ကံသာလ်င္ မွီခုိရာ ရွိကုန္၏။
ကံသည္သာလွ်င္ သတၱ၀ါတုိ႕ကုိ အယုတ္အျမတ္ ျဖစ္ျခင္းငွါ ခြဲျခမ္း ေ၀ဖန္၏။ ....

ဟု ေဟာေတာ္မူေလ၏။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ထုိ႔သုိ႔ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေဟာေတာ္မူခ်က္ကုိ သုဘလုလင္က..နားမလည္သျဖင့္ အနက္အဓိပၸါယ္ႏွင့္တကြ ေ၀ဖန္ေျဖၾကားေပးပါရန္ ေတာင္းပန္ေလ်ာက္ထားျပန္၏။..
ထုိအခါ ျမတ္ဗုဒၶသည္ သုဘလုလင္၏ အေမး (၁၄)ခ်က္တုိ႕ကုိ ဤသုိ႔ေဟာေတာ္မူေလသည္..

သုဘလုလင္အေမး....
၁။ လူခ်င္းတူပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕မွာ အသက္တုိ၍
၂။ အခ်ဳိ႕မွာ အသက္ရွည္ပါသနည္း။


ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ....
ဤေလာက၌ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႔သည္ အသက္ကုိ သတ္ျဖတ္ေလ့ရွိ၏။ ၾကမ္းၾကဳတ္၏။ ေသြးစြန္းေသာ လက္ရွိ၏။ ထုိသူမ်ဳိး ေသလွ်င္ ငရဲသုိ႔ ေရာက္ရတတ္၏။
(ေရွးက ကုသုိလ္ကံ တစုံတခု၏ အေထာက္အပံ့ေၾကာင့္) ငရဲသုိ႔ မက်ဘဲ လူ႔ျပည္သုိ႔ ေရာက္ရေစကာမူ ၾကာရွည္ေနခြင့္ မရပါဘဲ အသက္တုိရတတ္ေလသည္။

ဤေလာက၌ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႔သည္ အသက္ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ၾက၏။ သူ႔အသက္သတ္ရမည္ကုိ ရွက္ျခင္းရွိ၏။ သနားၾကင္နာၾက၏။ ထုိသူမ်ဳိး ေသလွ်င္
နတ္ျပည္သုိ႔ ေရာက္ရတတ္၏။ နတ္ျပည္သုိ႔ မေရာက္ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႔ ေရာက္ေသာ္လွ်င္ပင္ အသက္ရွည္စြာ ေနရတတ္ေလသည္။

သုဘလုလင္အေမး....
၃။ လူခ်င္းတူပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်ဳိ႕မွာ အနာေရာဂါထူမ်ား၍
၄။ အခ်ဳိ႕မွာ အနာေရာဂါ ကင္းေ၀းရပါသနည္း။


ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ....
ဤေလာက၌ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႔သည္ တစ္ပါးေသာ သတၱ၀ါအား လက္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ခဲ တုတ္ ဓား စေသာ လက္နက္မ်ားျဖင့္လည္းေကာင္း ညွဥ္းဆဲေလ့ရွိ၏။
ထုိသူမ်ဳိး ေသလွ်င္ ငရဲက်တတ္၏။ ငရဲမက်ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႔ေရာက္ေစကာမူ ေရာဂါထူေျပာ အနာေပါမ်ားတတ္ေလသည္။

ဤေလာက၌ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႔သည္ ထုိသုိ႔ ညွဥ္းဆဲ ႏွိပ္စက္ျခင္း မရွိ။ ထုိသူမ်ိဳး ေသလွ်င္ နတ္ျပည္သုိ႔ ေရာက္ရတတ္ေပသည္။
နတ္ျပည္မေရာက္ဘဲ လူ႕ျပည္ေရာက္လွ်င္ကား အနာေရာဂါ ကင္းေ၀းၾကရေပ၏။


သုဘလုလင္အေမး....
၅။ လူခ်င္းတူပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕မွာ အရုပ္ဆုိး၍
၆။ အခ်ိဳ႕မွာ အဆင္းလွပါသနည္း။


ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ....
ဤေလာက၌ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႔သည္ အလြန္ ေဒါသၾကီးၾက၏။ စကားေျပာစရာရွိလွ်င္ပင္ သူတပါးအား ထိပါးပုတ္ခတ္၍ ေျပာေလ့ရွိ၏။
ထုိသူမ်ဳိး ေသလွ်င္ ငရဲသုိ႔က်ေရာက္တတ္၏။ ငရဲမက်ပါဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႔ ေရာက္ရလွ်င္ပင္ မ်က္ႏွာပုပ္သုိး အရုပ္ဆုိးတတ္ေလသည္။

ဤေလာက၌ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႔သည္ အမ်က္ ေဒါသ ထြက္ေလ့မရွိ။ ထုိသုိ႔ ေဒါသမၾကီးသူသည္ ေသလွ်င္ နတ္ျပည္သုိ႔ ေရာက္ရတတ္၏။
နတ္ျပည္မေရာက္ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႔ ေရာက္ရလွ်င္ပင္ ၾကည္လင္လွပေသာ အဆင္းကုိ ရေပသည္။


သုဘလုလင္အေမး....
၇။ လူခ်င္းတူပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕မွာ ေျခြရံစုိးမုိး တန္ခိုးအာဏာ နည္းပါး၍
၈။ အခ်ဳိ႕မွာ တန္ခုိးအာဏာ ၾကီးမားရပါသနည္း။


ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ....
ဤေလာက၌ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႔သည္ ဣႆာအားၾကီးၾက၏။ ထုိသူမ်ိဳး ေသလွ်င္ ငရဲသုိ႔ က်ေရာက္ရတတ္သည္။ ငရဲမက်ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႔ ေရာက္ေစကာမူ
ေျခြရံစုိးမုိး တန္ဖုိးနည္းပါးတတ္ေလသည္။

ဤေလာက၌ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႔သည္ ဣႆာ မရွိ။ သူတပါးအေပၚ မနာလုိျခင္း မရွိ။ ထုိသူမ်ဳိးေသလွ်င္ နတ္ျပည္သုိ႔ေရာက္ရတတ္ေပသည္။ နတ္ျပည္သုိ႔ မေရာက္ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႔
ေရာက္ရလွ်င္ပင္ နာမည္ေက်ာ္ၾကား ေျခြရံေပါမ်ား၍ တန္ခုိးအာဏာ ၾသဇာၾကီးမားတတ္ေလသည္။
(သူတပါး၏ ကံ ဉာဏ္ ၀ီရိယ အားေလ်ာ္စြာ စည္းစိမ္ဥစၥာေပါျခင္း၊ ဂုဏ္သိန္ၾကီးမားျခင္း၊ ေက်ာ္ေစာျခင္း စသည္တုိ႔ကုိ မနာလုိမႈ၊ ေစာင္းေျမာင္းမႈ၊ ျငဴစူမႈ စသည္တုိ႔သည္ ဣႆာပင္ျဖစ္၏။)


သုဘလုလင္အေမး....
၉။ လူခ်င္းတူပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕မွာ ဥစၥာမဲ့မြဲ ဆင္းရဲ၍
၁၀။ အခ်ဳိ႕မွာ ဥစၥာျပည့္စုံ ကုံလုံၾကြယ္၀ပါသနည္း။


ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ....
ဤေလာက၌ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႔သည္ စြန္႕ၾကဲေပးကမ္း လွဴဒါန္းေလ့မရွိၾက။ မေစၧရတရား အားၾကီးၾက၏။ ထုိသူမ်ဳိး ေသလွ်င္ ငရဲသုိ႔ ေရာက္ရတတ္၏။
ငရဲမက် လူ႔ျပည္သုိ႔ ေရာက္ရလွ်င္ပင္ ဥစၥာမဲ့မြဲ ဆင္းရဲရတတ္သည္။

ဤေလာက၌ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႔သည္ မေစၧရမရွိဘဲ စြန္႕ၾကဲေပးကမ္း လွဴဒါန္းေလ့ရွိၾကသည္။ ထုိသူမ်ဳိး ေသလွ်င္ နတ္ျပည္သုိ႔ ေရာက္ရတတ္သည္။ နတ္ျပည္သုိ႔မေရာက္ဘဲ
လူ႕ျပည္သုိ႔ ေရာက္ျပန္လွ်င္ပင္ ဥစၥာျပည့္စုံ ကုံလုံၾကြယ္၀ ရေပသည္။
(မိမိ၌ ရွိေသာ ပစၥည္းမ်ားကုိ သူတပါးႏွင့္ မဆက္ဆံေစလုိမႈ၊ မေပးကမ္း မလွဴဒါန္းလုိမႈမ်ားကုိ လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ စည္းစိမ္မ်ဳိးကုိ သူတပါးရမည္ကုိ စုိးျခင္းသည္လည္းေကာင္း မေစၧရပင္ျဖစ္၏။)


သုဘလုလင္အေမး....
၁၁။ လူခ်င္းတူပါလ်က္ အခ်ဳိ႕မွာ အမ်ဳိးယုတ္ညံ့၍
၁၂။ အခ်ဳိ႕မွာ အမ်ဳိးျမတ္ပါသနည္း။


ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ....
ဤေလာက၌ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႔သည္ အလြန္မာနၾကီးၾက၏။ သူတပါးကုိ အထင္ေသး၏။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အထင္ၾကီး၏။ ရုိေသေလးစားထုိက္သူကုိပင္
ရုိေသရမွန္းမသိတတ္။ ထုိသူမ်ဳိးေသလွ်င္ ငရဲသို႔ေရာက္ရတတ္၏။ ငရဲမက်ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႔ ေရာက္ရလွ်င္လည္း ေအာက္က် ေနာက္က်ႏွင့္ ယုတ္ညံ့ေသာ အမ်ဳိး၌ ျဖစ္ရတတ္ေလသည္။

ဤေလာက၌ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႔သည္ မာန္မာန မၾကီး။ ရုိေသေလးစားထုိက္သူတုိ႕ကုိ ရုိေသေလးစား၏။ ထုိသူမ်ဳိး ေသလွ်င္ နတ္ျပည္သုိ႔ ေရာက္ရတတ္၏။
နတ္ျပည္မေရာက္ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႔ ေရာက္လွ်င္လည္း ျမင့္ျမတ္ေသာ အမ်ဳိး၌ ျဖစ္ရတတ္ေပသည္။


သုဘလုလင္အေမး....
၁၃။ လူခ်င္းတူပါလ်က္ အခ်ိဳ႕မွာ အသိ အလိမၼာ ဉာဏ္ပညာ နည္းပါး၍
၁၄။ အခ်ဳိ႕မွာ ဉာဏ္ပညာ ၾကီးမားရပါသနည္း။


ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ....
ဤေလာက၌ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႔သည္ ပညာရွိထံ ခ်ဥ္းကပ္၍ ကုသုိလ္ အကုသုိလ္ကုိလည္းေကာင္း၊ အျပစ္ရွိ မရွိ၊ မွီ၀ဲထုိက္ မမွီ၀ဲထုိက္ကုိလည္းေကာင္း၊
ေနာင္သံသရာ၀ယ္ အက်ဳိးေပးမည့္ တရားအခ်က္တုိ႕ကုိ လည္းေကာင္း ေမးျမန္းေလ့ မရွိၾကေပ။ ထင္မိိ ထင္ရာျဖင့္ ဒုစရုိက္မ်ား ျပဳတတ္၏။
ထုိသူမ်ဳိးေသလွ်င္ ငရဲသုိ႔ ေရာက္ရတတ္၏။ ငရဲမက်ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႔ေရာက္ေစကာမူ အသိ လိမၼာ ဉာဏ္ပညာကင္း လူဖ်င္း လူအ လူမုိက္ ျဖစ္ရတတ္ေလသည္။

ဤေလာက၌ မိန္းမျဖစ္ေစ၊ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ အခ်ဳိ႕ေသာသူတုိ႔သည္ တရားကုိ နွစ္သက္ၾကည္ျဖဴနာယူၾကသည္။ ကုသုိလ္ အကုသုိလ္ႏွင့္ စပ္၍လည္းေကာင္း
မွီ၀ဲထုိက္ မမွီ၀ဲထုိက္ကုိလည္းေကာင္း၊ သံသရာ၀ယ္ အက်ဳိးေပးမည့္ တရားအခ်က္မ်ားႏွင့္ စပ္၍လည္းေကာင္း ေမးျမန္းေလ့ ရွိၾကသည္။ ထုိသူမ်ဳိး ေသလွ်င္ နတ္ျပည္သုိ႔ ေရာက္ရတတ္၏။
နတ္ျပည္မေရာက္ဘဲ လူ႕ျပည္ေရာက္လွ်င္လည္း အသိ အလိမၼာ ဉာဏ္ပညာ ထက္ျမက္သူ ျဖစ္ရတတ္ေပသည္။


ျမတ္ဗုဒၶ၏ ထုိတရားေတာ္အဆုံးတြင္ သုဘလုလင္သည္ တရားေတာ္အား လြန္စြာ ႏွစ္သက္အားရေက်နပ္မႈ ျဖစ္ကာ..
ဘုရား(ဗုဒၶ)၊ တရား(ဓမၼ)၊ သံဃာ..ရတနာ(၃)ပါးအား ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ေသာ ဥပါသကာ ျဖစ္ေလသည္။

မွတ္မိလြယ္ရန္ ေဆာင္ပုဒ္မ်ား

  1. သူမ်ားအသက္ သတ္သည့္တြက္ အသက္ကုိယ့္မွာတုိ။

  2. မသတ္ေရွာင္ရွား ထုိသူမ်ား ရွည္လ်ားအသက္ကုိ။

  3. ႏွိပ္စက္ကလူ ၫွဥ္းဆဲသူ ေျပာထူေရာဂါဆုိ။

  4. သနားစိတ္သြင္း မႏွိမ္နင္း ကင္းရွင္းေရာဂါကုိ။

  5. ထန္ျပင္းေဒါသ ၾကီးတတ္က အလွပ်က္မည္ဆုိ။

  6. ေဒါသကင္းစင္ ေမတၱာယွဥ္ ၾကည္လင္လွသကုိ။

  7. မနာလုိျပန္ ဣႆာထန္ ျခံရံကင္းမည္ဆုိ။

  8. ဣႆာမထား ၀မ္းေျမာက္ျငား ေပါမ်ားေျခြရံကုိ။

  9. မလွဴမဒါန္း မေပးကမ္း ေျခာက္ခန္းဥစၥာဆုိ။

  10. စြန္႕ၾကဲေလ့တုံ ျပဳပါကုန္ ကုံလုံၾကြယ္၀လုိ။

  11. မာန္မာနၾကြယ္ ထုိသူ၀ယ္ မ်ဳိးႏြယ္ညံ့မည္ဆုိ။

  12. ထုိက္သူရုိက်ဳိး မာန္ကုိခ်ဳိး အမ်ဳိးျမတ္သကုိ။

  13. သိဖြယ္ဟူသမ်ွ မေမးက ဖ်င္းအ ပညာဆုိ။

  14. ၾကားျမင္မ်ားေအာင္ ေမးေလ့ေဆာင္ ခုေနာင္တတ္သိလုိ။


(စာ-၂၇၈၊ ရတနာ့ဂုဏ္ရည္- အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)

ေအာက္ပါတရားေတာ္ႏွင့္ စာမ်က္ႏွာ မွေရးသားထားပါသည္။
အပုိင္း(၁၀)၊ ဗုဒၶဘာသာအေျခခံတရားေတာ္မ်ား- ေဒါက္တာသီလာနႏၵာဘိ၀ံသ
စာမ်က္ႏွာ-၂၇၃၊ ရတနာ့ဂုဏ္ရည္ - အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ
ကိေလသာ သုံးမ်ဳိး
12:54 AM | Author: sankooo
လူတုိ႔သည္ ဘာသာအယူ၀ါဒမ်ားကုိ ယုံၾကည္ရာ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ၾကေလသည္။
..အဓိကမွာေတာ့..ဆင္းရဲျငိမ္းခ်င္၍ ျဖစ္၏။
ကုိယ္ဆင္းရဲ စိတ္ဆင္းရဲ မျဖစ္ခ်င္ဘဲ.ကုိယ္ခ်မ္းသာ စိတ္ခ်မ္းသာ ျဖစ္ခ်င္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။
ကုိယ္၊စိတ္ ဆင္းရဲ ျငိမ္းခ်င္ေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ ဘာသာအယူ၀ါဒမ်ားကုိ ကုိးကြယ္ယုံၾကည္ၾကသည္။ အားကုိးၾက၏။

ကုိယ္ဆင္းရဲမႈ ႏွင့္ စိတ္ဆင္းရဲမႈ တြင္လည္း..
စိတ္ဆင္းရဲမႈ ျငိမ္းဖုိ႔က..ပဓာနၾက၏။
ကုိယ္ဆင္းရဲမႈျဖစ္သည္မွာ..စိတ္မခ်မ္းသာ စိတ္မသက္သာ စိတ္ထဲတြင္ မခံသာ၍ ျဖစ္လာျခင္းသည္ အေၾကာင္းရင္း ျဖစ္၏။

စိတ္ကုိ ပူေလာင္ေအာင္ မသက္သာေအာင္ ျဖစ္ေစေသာ အရာမ်ားသည္ ေစတသိက္ဆုိးမ်ားပင္ ျဖစ္၏။

ေစတသိက္ဆုိသည္မွာ..စိတ္ကုိ ျခယ္လွယ္ေသာသေဘာရွိ၏။
စိတ္ဆုိသည္မွာေတာ့ အာရုံကုိ သိရုံသာ သိတဲ့သေဘာ ရွိ၏။ အေကာင္း အဆုိး မကြဲျပားေသးေပ။
ေစတသိက္ဆုိးေတြ ျခယ္လွယ္ေသာအခါ စိတ္ဆုိးရယ္လုိ႔ ျဖစ္လာေတာ့၏။

လုိခ်င္ေသာ ေလာဘ..
ၾကမ္းတမ္းေသာ ေဒါသ..
မဟုတ္တာေတြသိ၊ ဟုတ္တာေတြကုိမသိတတ္တဲ့ ေမာဟ တုိ႔သည္ ေစတသိက္ဆုိးမ်ားပင္ ျဖစ္ၾက၏။

လုိခ်င္မႈေလးျဖစ္ေသာအခါတြင္လည္း စိတ္ကုိ ပူေလာင္ေစ၏။
တေယာက္ေယာက္အေပၚမွာ မေက်နပ္ မုန္းတီးလုိက္ေသာအခါတြင္လည္း စိတ္ကုိ ပူေလာင္ေစ၏။
စိတ္ကုိ ဆင္းရဲေစတတ္ေသာ အရာမ်ားပင္ျဖစ္၏။

ေမာဟသည္..အမွန္ကုိ အမွားဟုထင္သည္၊ ဟုတ္တာကုိ မဟုတ္ဟု ထင္သည္.အေကာင္းကုိ အဆုိးဟုထင္သည္...ေျပာင္းျပန္.တလြဲေတြခ်ည္း သိေနတတ္ပါသည္..
အမွန္သဘာ၀ကုိ ေျပာင္းျပန္ခ်ည္းပဲ.သိေနေသာေမာဟကုိ အေျခခံတဲ့လုပ္ရပ္တုိ႔သည္ ဆင္းရဲေၾကာင္းေတြခ်ည္းျဖစ္၏။

ထုိ႔ေၾကာင့္
ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ တုိ႔သည္ ဆင္းရဲေစတဲ့စိတ္(ေစတသိက္) ႏွိပ္စက္တဲ့စိတ္(ေစတသိက္) တုိ႔ျဖစ္၏။
ထိုအတူ ကိေလသာ..၁၄ပါးလုံးသည္...ဆင္းရဲေစတဲ့စိတ္(ေစတသိက္) ႏွိပ္စက္တဲ့စိတ္(ေစတသိက္) ညစ္ႏြမ္းေစတတ္တဲ့စိတ္...စိတ္ဆုိးစိတ္မုိက္တုိ႔ျဖစ္၏။

ကိေလသာေတြ ရွိေနသမွ် စိတ္ဆင္းရဲေနမယ္ စိတ္ပူေလာင္ေနမည္..
စိတ္ဆင္းရဲေတာ့ ကုိယ္ပါ ဆင္းရဲေတာ့၏။

ထုိ ကိေလသာေတြ ရွိေနသမွ် အျပစ္မကင္းတာမ်ားကုိ လုပ္မိသည္...အျပစ္မကင္းတာေတြလုပ္မိေတာ့ ဆင္းရဲ၏။

ကိေလသာ နည္းနည္းျဖစ္လ်င္ နည္းနည္းဆင္းရဲ၏..မ်ားမ်ားျဖစ္လ်င္ မ်ားမ်ားဆင္းရဲ၏။

ကိေလသာကုိ အဆင့္ခြဲလ်င္ သုံးမ်ဳိး ရွိ၏...

  1. ၾကမ္းတမ္းတဲ့အဆင့္ ၀ီတိကၠမကိေလသာ
  2. သာမာန္ၾကမ္းတမ္းရုံမ်ွအဆင့္ ပရိယု႒ာနကိေလသာ
  3. အႏုညံ့ဆုံး အသိမ္ေမြ႔ဆုံးအဆင့္ အႏုသယကိေလသာ


၀ီတိကၠမကိေလသာသည္..ကုိယ္၊ ႏႈတ္ မွတဆင့္ လြန္က်ဴးမႈ ျဖစ္ေစတတ္ေသာ ကိေလသာ ျဖစ္၏။
ပရိယု႒ာနကိေလသာျဖစ္ေသာအခါ...စိတ္ထဲတြင္ပင္ လုိခ်င္မႈ စိတ္ဆုိးမႈ တပ္မက္မႈ ဘ၀င္ျမင့္မႈမ်ား ျဖစ္ေနေလသည္။ စိတ္ထဲမွာတင္ ပူေလာင္ ေနေသာအဆင့္ ျဖစ္၏။
အႏုသယကိေလသာဆုိသည္မွာ သတၱ၀ါတုိ႔ သႏၲာန္တြင္ အျမဲ ကိန္းေန ၀ပ္ေနတဲ့ ကိေလသာျဖစ္၏။ အစဥ္တစို္က္ ကိန္းေန တည္ေနေသာ ကိေလသာ ျဖစ္သည္။
အစ မထင္ သံသရာမွ စ၍ ကိန္းေန တည္ေနေသာ ကိေလသာ ျဖစ္၏။

အႏုသယကိေလသာကုိ ကိေလသာ မ်ဳိးေစ့လုိ႔လဲ ေခၚ၏။
အသိမ့္ေမြ႕ဆုံးကိေလသာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပယ္ပစ္ဖုိ႔ရန္ ခက္ခဲေသာ ကိေလသာျဖစ္ေလသည္။

အႏုသယကိေလသာကုိ မဂ္ဥာဏ္နဲ႔ ပယ္ႏုိင္ပါမွ အျမစ္ျပတ္ ေပ်ာက္ကင္းႏုိင္၏။
မဂ္ဥာဏ္နဲ႔ မပယ္ႏုိင္သမွ် အစဥ္ကိန္းေနနုိင္သည္မွာ အႏုသယကိေလသာ ပင္ျဖစ္ေပ၏။

မွတ္မိလြယ္ရန္ ေဆာင္ပုဒ္မွာ
လြန္က်ဴး ထၾကြ စဥ္ကိန္းက သုံး၀ကိေလသာ။
ကုိယ္ ႏႈတ္ ႏွစ္၀ လြန္က်ဴးက ၀ီတိကၠမကိေလသာ
စိတ္တြင္ထၾကြျဖစ္ေပၚက..ပရိယု႒ာနကိေလသာ
မဂ္မပယ္ရ စဥ္ကိန္းက အႏုသယကိေလသာ
(ခ်မ္းေျမ႕ဆရာေတာ္)


ထုိကိေလသာ သုံးမ်ဳိးတုိ႔ကုိ သီလ သမာဓိ ပညာ သိကၡာသုံးပါးျဖင့္ ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ ပယ္ေဖ်ာက္ရေပသည္။

သီလသည္ ကုိယ္ ႏႈတ္ (၂)ပါးမွတဆင့္ အျပစ္မ်ားကုိ မက်ဴးလြန္မိေအာင္ ထိန္းထားျခင္းျဖင့္ ၀ီတိကၠမကိေလသာကုိ ပယ္ေဖ်ာက္သည္။
သမာဓိသည္ စိတ္ကုိ တည္ၾကည္ေစျခင္းျဖင့္ ပရိ႒ာနကိေလသာကုိ ပယ္ေဖ်ာက္သည္။
ပညာသည္ စိတ္ကုိ အျပီးတုိင္ သန္႔ရွင္းေစျခင္းျဖင့္ အႏုသယကိေလသာကုိ ပယ္ပစ္ႏုိင္ေပသည္။

သီလေစာင့္ျခင္း သမာဓိတည္ေအာင္ အားထုတ္ျခင္း ၀ိပႆနာရႈမွတ္ျခင္း တုိ႔သည္..ထုိကိေလသာ သုံးရပ္ကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ဖုိ႔ျဖစ္ပါသည္။

ပညာတြင္လည္း (၂)မ်ဳိးရွိ၏။

  1. ၀ိပႆနာပညာ
  2. မဂ္ ဖုိလ္ ပညာ ..တုိ႔ ျဖစ္၏။


၀ိပႆနာပညာသည္ ခႏၶာ၏ သေဘာမွန္ကုိ ဥာဏ္ျဖင့္သိျမင္ျခင္း ျဖစ္၏။ ခႏၶာ၏ သေဘာမွန္ဆုိသည္မွာ အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ တုိ႔ပင္ျဖစ္၏။ ခႏၶာ၏ အရွိအတုိင္း သေဘာကုိ အမွန္အတုိင္း ဥာဏ္ျဖင့္သိျမင္ျခင္းသည္ပင္ ၀ိပႆနာပညာ ျဖစ္၏။
ငိပႆနာပညာကုိ ေလာကီပညာဟုလည္း ေခၚ၏။

မဂ္ ဖုိလ္ ပညာသည္ မဂ္ ဖုိလ္ရမွသာလ်င္ ရရွိနုိင္ေသာ ပညာျဖစ္၏။
မဂ္ ဖုိလ္ ပညာသည္ သစၥာ(၄)ပါးကုိ အမွန္အတုိင္း သိ၏။

ဆင္းရဲျခင္းအမွန္တရား (ဒုကၡသစၥာ)
ဆင္းရဲေၾကာင္းအမွန္တရား (သမုဒယသစၥာ)
ဆင္းရဲခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းအမွန္တရား (နိေရာဓသစၥာ)
ဆင္းရဲခ်ဳပ္ျငိမ္းေၾကာင္း အက်င့္လမ္း အမွန္တရား (မဂၢသစၥာ)
ထုိသစၥာေလးတုိ႔ကုိ မဂ္ပညာသည္ မွန္မွန္ကန္ကန္ သိေလေတာ့၏။
ထုိပညာကုိ ေလာကုတၲရာပညာဟုလည္း ေခၚ၏။

ပညာ(၂)မ်ဳိးရွိသလုိ အႏုသယကိေလသာသည္လည္း (၂)မ်ဳိးရွိေလ၏။

  1. အာရမၼဏာႏုသယ ႏွင့္
  2. သႏၲာနာႏုသယ တုိ႔ျဖစ္ေလသည္။


အာရုံကုိ အေၾကာင္းျပဳျပီး ၀င္လာ တည္လာ ကိန္းလာ ရွိလာႏုိင္ေသာ ကိေလသာကုိ အာရမၼဏာႏုသယ ကိေလသာဟု ေခၚ၏။
အာရုံတခုခုကုိ စိတ္ထဲတြင္ ၾကိဳက္မိ ခ်စ္မိလုိက္လ်င္ ပရိ႒ာနကိေလသာ ျဖစ္ေလသည္။
ထုိ႔ေနာက္ ေနာင္တခ်ိန္ခ်ိန္က်ေတာ့ ျပန္လည္၍ အမွတ္ရ တမ္းတလုိခ်င္ေနမိေတာ့၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ထုိအာရုံကုိ ခ်စ္မိ ၾကိဳက္မိ၍ စိတ္ထဲ ပရိ႒ာနကိေလသာျဖစ္လုိက္စဥ္ကပင္...အာရမၼဏာႏုသယကိေလသာပါ ၀င္လာ တည္ရွိလာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျပန္လည္၍ အမွတ္ရ လုိခ်င္ေနမိေလသည္။
ထုိသုိ႔ အာရုံအေၾကာင္းျပဳ၍ ၀င္လာ ကိန္းလာႏုိင္ေသာ ကိေလသာသည္ အာရမၼဏာႏုသယကိေလသာပင္ျဖစ္၏။

ခႏၶာအစဥ္တြင္ အျမဲကိန္းေနေသာ ကိေလသာကို သႏၲာနာႏုသယကိေလသာဟု ေခၚေလ၏။

ပညာ(၂)ရပ္ျဖင့္ ထုိကိေလသာ (၂)မ်ဳိးကုိ ပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္ ပယ္ႏုိင္ေလသည္။
၀ိပႆနာပညာသည္ အာရမၼဏာႏုသယကိေလသာကုိ ပယ္နုိင္ေလသည္။
မဂ္ပညာသည္ သႏၲာနာႏုသယကိေလသာကုိ အျပီး ပယ္ႏုိင္၏။

ဗုဒၶဘာသာတုိ႔၏ တရားအားထုတ္ျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ကိေလသာအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔ကုိ ပယ္ပစ္ဖုိ႔ပင္ျဖစ္၏။
ကိေလသာ အမ်ဳိးျဖဳတ္ဖုိ႔ရန္ျဖစ္၏။ ကိေလသာ အမ်ဳိးျဖဳတ္ျခင္းလုပ္ငန္းသည္ပင္ စိတ္ကုိ သန္႔ရွင္းေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္၏။

စိတ္သန္႔ရွင္းသူျဖစ္ပါမွလည္း အမွန္တကယ္ ေအာင္ႏုိင္သူျဖစ္ေလသည္။
စိတ္သန္႔ရွင္းေအာင္ ရည္ရြယ္ေသာ နည္းလမ္းသည္ပင္ ဓမၼ ျဖစ္ေပသည္။
ထုိ႔ကဲသုိ႔ေသာ ဓမၼကုိ ညႊန္ျပေပးႏုိင္ေသာသူမွာလည္း ျမတ္ဗုဒၶပင္ ျဖစ္ေလသည္။

ေအာက္ပါတရားေတာ္မွ ေကာက္ႏုတ္ေရးသားထားပါသည္....

သိကၡာသုံးပါးျဖင့္ ကိေလသာ သုံးပါးကုိ ပယ္ပုံ - အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ (ခ်မ္းေျမ႕ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး)
သရဏဂုံတရားေတာ္မ်ား နာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီပုိ႔စ္ေလးကုိ ေရးျဖစ္လုိက္ပါတယ္......

သရဏ ဆုိသည္မွာ
ေဘးအႏၲရာယ္ကုိ တားဆီး ကာကြယ္ေပးတတ္ေသာ၊ ပယ္ေဖ်ာက္ေပးတတ္ေသာ အရာ/ပုဂၢိဳလ္ ဟု အဓိပၸါယ္ရေပသည္။
ေဘးအႏၱရာယ္ဆုိသည္မွာ

  1. ၀ဋ္ေဘး (ကိေလသာ၀ဋ္၊ ကမၼ၀ဋ္၊ ၀ိပါက၀ဋ္)
  2. စိတ္ပူေလာင္မႈ

  3. ကုိယ္ဆင္းရဲမႈ

  4. ဒုဂၢတိဘုံဆင္းရဲမႈ တုိ႔ကုိ ဆုိလုိသည္။


ထုိ(၄)မ်ဳိးေသာ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈတုိ႕ကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ေပးတတ္ေသာ၊ တားဆီးကာကြယ္ေပးတတ္ေသာ အရာ/ပုဂၢိဳလ္ သည္ သရဏ ျဖစ္ေပ၏။
တနည္းအားျဖင့္ ကိေလသာ စိတ္အပူတုိ႔ကုိ သက္သာ ေလ်ာ့ပါးသြားေစမွသာလ်င္ သရဏ ျဖစ္ေပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သရဏ ဆုိသည္မွာ ကုိးကြယ္ရာပင္ျဖစ္၏။
ထုိသုိ႔ (၄)မ်ဳိးေသာ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈ စိတ္ပူေလာင္မႈ တုိ႔ကုိ မသက္သာေစႏုိင္ေသာ၊ ကာကြယ္တားဆီးျခင္းငွာ မစြမ္းႏုိင္ေသာ အရာတုိ႔သည္ သရဏ မမည္ေပ။ သရဏ မျဖစ္လ်င္ ကုိးကြယ္ရန္မထုိက္၊ ၾကည္ညိဳရန္မထုိက္ေပ။ ကုိးကြယ္ရာ မျဖစ္ေပ။

ဗုဒၶ သည္ သရဏ ျဖစ္၏။ ဓမၼ သည္လည္း သရဏ ျဖစ္၏။ သံဃာ သည္လည္း သရဏ ျဖစ္၏။

ဗုဒၶ သည္ ေဘးဒုကၡမ်ားကုိ တားျမစ္ေပးတတ္၏။ အက်ဳိးစီးပြားမဲ့ကုိ တားဆီးေပးတတ္သည္။
ေကာင္းရာကုိ လမ္းညႊန္ေပး၏။ အက်ဳိးစီးပြားေကာင္းကုိလည္း ျဖစ္ေစတတ္သည္။
ေဘးဒုကၡမ်ားမျဖစ္ေစရန္ မေကာင္းမႈတုိ႔ကုိ မျပဳလုပ္ရန္၊ မေျပာဆုိရန္၊ မၾကံစည္ဖုိ႔ရန္ ဆုံးမ ေပးျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာမ်ားရေစရန္ ေကာင္းမႈတုိ႔ကုိ ျပဳလုပ္ ေျပာဆုိ ၾကံစည္ၾကဖုိ႔ရန္လည္းေကာင္း လမ္းညႊန္ေပးေလသည္။
ထုိေၾကာင့္ သရဏ ျဖစ္ေပ၏။

ဓမၼ ဆုိသည္မွာ မဂ္ေလးတန္၊ ဖုိလ္ေလးတန္၊ နိဗၺာန္ ဟူေသာ ေလာကုတၱရာကုိးပါး ႏွင့္ သုတၱန္၊ ၀ိနည္း၊ အဘိဓမၼာ ဟူေသာ ပဋိကတ္ သုံးပုံတုိ႔ ပင္ျဖစ္ေပ၏။
ထုိဓမၼ သည္ ဘ၀ကႏၱာရခရီးခဲမွ လြန္ေျမာက္ေစသည္၊ ထုတ္ေဆာင္ေပးတတ္သည္။ ဘ၀အခက္အခဲမ်ားကုိ လြန္ေျမာက္ေစတတ္သည္။ ကုိယ္ဆင္းရဲမႈ စိတ္ဆင္းရဲမႈတုိ႔ကုိ သက္သာေစသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သရဏ ျဖစ္ေပ၏။

သံဃာအား နည္းနည္းေလး လွဴရုံမွ်ျဖင့္ ၾကီးက်ယ္ မ်ားျပားေသာ အက်ဳိးထူးမ်ားကုိ ရေစတတ္သည္။ ျမတ္ေသာ အလွဴကုိ ထုိက္တန္ေတာ္မူျခင္းသည္ အရိယာသံဃာ၏ ဂုဏ္ရည္ ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သံဃာသည္လည္း သရဏ မည္ေပ၏။ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ တြင္ သံဃာသည္ အရိယာသံဃာကုိ ရည္ရြယ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ “သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ” (သံဃာကုိ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ ပါ၏) ဟု ဆုိရာ၌ သမုတိသံဃာ (ပုထုဇဥ္ ရဟန္း သံဃာ) မ်ားမွ တဆင့္ အရိယာသံဃာတုိ႔၏ ဂုဏ္ရည္တုိ႔ ကုိ သတိရ အမွတ္ရလ်က္ ရည္မွန္းလ်က္ ရြတ္ဆုိရေပမည္။
ဥပမာ..ေစတီေတာ္၊ ဆင္းတုေတာ္မ်ားကုိ ရွိခုိးတုိင္း ထုိဆင္းတုေတာ္မွတဆင့္ ဘုရားရွင္၏ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကုိ ထြင္းေဖာက္ အာရုံျပဳရပါသည္။ ထုိ႔အတူပါပဲ ပုထုဇဥ္ ရဟန္း သံဃာတုိ႔ကုိ ဆင္းတုေတာ္မ်ားကဲ့သုိ႔ သေဘာထားလ်က္ အရိယာ ျဖစ္ျပီးေသာ ရဟန္းသံဃာမ်ား၏ ဂုဏ္ရည္ထိေအာင္ ရည္မွန္းလ်က္ ကုိးကြယ္ ဆည္းကပ္ႏိုင္ပါမွ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ စစ္စစ္ကုိ ရေပမည္။ သံဃာကုိ သင္ေပးေနတဲ့ ဆရာပဲလုိ႔ ဆရာ အဆင့္ေလာက္ သတ္မွတ္ရုံမွ်ျဖင့္ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ မျဖစ္ေသးေပ။ သရဏဂုံ စစ္စစ္ ရေအာင္ အရိယာ သံဃာထိေအာင္ ရည္မွန္း ပူေဇာ္ ကုိးကြယ္ရေပမည္။

သရဏဂုံ = သရဏ + ဂမန
သရဏဂုံ ဆုိသည္မွာ သရဏ ႏွင့္ ဂမန ေပါင္းစပ္ထားျခင္းျဖစ္၏။ ဂမန ဆုိသည္မွာ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းျဖစ္သည္။
ထုိသရဏသုံးပါး ဗုဒၶ ဓမၼ သံဃာ ၏ အထက္ပါ အရည္အေသြး ဂုဏ္ရည္မ်ားကုိ အာရုံျပဳျပီး ၾကည္ညိဳေလးျမတ္ေသာ ယုံၾကည္မႈ သဒၶါျဖစ္ဖုိ႔ရန္ လုိေပသည္။ ထုိသဒၶါကုိ အေျခခံလ်င္ သမၼာဒိ႒ိ ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ထုိ မွန္ကန္ေသာ ယုံၾကည္မႈ သဒၶါ သည္ပင္လ်င္ ဂမန မည္ေပသည္။
ထုိေၾကာင့္ သရဏဂမန(သရဏဂုံ) သည္ ရတနာသုံးပါးအေပၚ ေရာက္ေနေသာ ယုံၾကည္မႈသဒၶါ ႏွင့္ အသိမွန္ (သမၼာဒိ႒ိ) ျဖစ္၏။
လြယ္လြယ္ျဖင့္ တုိတုိဆုိရလ်င္ ကုိးကြယ္ရာအျဖစ္ သိမွတ္ျခင္း ဟုလည္း အဓိပၸါယ္ရေပသည္။ ကုိးကြယ္ရာအျဖစ္ သိမွတ္ရာ၌ ထုိမွန္ကန္ေသာ ယုံၾကည္မႈသဒၶါ သည္ ေရွးဦးစြာ အေရးၾကီးေပသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ မွန္ကန္ေသာ သဒၶါျဖစ္ပါမွ သရဏဂုံတည္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ စစ္စစ္ ျဖစ္ေပေတာ့မည္။

သရဏဂုံ အမ်ဳိးအစား (၂) မ်ဳိးရွိေလသည္။
ေလာကုတၱရာသရဏဂုံ ႏွင့္
ေလာကီသရဏဂုံ
တုိ႔ျဖစ္၏။

ေလာကုတၱရာသရဏဂုံ ဆုိသည္မွာ သစၥာေလးပါးကုိ သိျမင္ျပီးသူ၏ သႏၲာန္၌ျဖစ္ေသာ ရတနာသုံးပါးအေပၚ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ေသာစိတ္ျဖစ္၏။ သစၥာသိသူ၏ သရဏဂုံ ျဖစ္သည္။ ေလာကုတၱရာသရဏဂုံသည္ ပ်က္စီးျခင္းမရွိ၊ ညစ္ညဴးျခင္းလည္း မရွိေတာ့ေပ။ မဂ္စိတ္ႏွင့္ အတူတူျဖစ္ေသာ ရတနာသုံးပါးအေပၚ ကုိးကြယ္ ဆည္းကပ္စိတ္ ျဖစ္ေပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အရိယာပုဂၢိဳလ္ျဖစ္မွသာလ်င္ ေလာကုတၱရာသရဏဂုံကုိ ရေပမည္။ ပုထုဇဥ္အျဖစ္ႏွင့္ ဘယ္ေသာအခါမွ မရႏုိင္ေပ မျဖစ္ႏုိင္ေပ။

ပုထုဇဥ္တုိ႔သႏၲာန္၌ျဖစ္ေသာ ရတနာသုံးပါးအေပၚ ယုံၾကည္ အားကုိးမႈ စိတ္သည္ ေလာကီသရဏဂုံျဖစ္၏။ ေလာကီသရဏဂုံႏွင့္ ကိေလသာတုိ႔ကုိ ေခတၱ ခဏမွ် ပယ္ႏုိင္ေလသည္။ တဒဂၤပဟာန္ျဖင့္ ကိေလသာကုိ ပယ္ျခင္းျဖစ္၏။

ေလာကီသရဏဂုံသည္ ညစ္ညဴးတတ္သည္ ပ်က္စီးတတ္ေပသည္။
ရတနာသုံးပါးအေပၚ နားမလည္ျခင္း(အ၀ိဇၨာ)၊ ရတနာသုံးပါး၏ ဂုဏ္ရည္တုိ႔ကုိ ဟုတ္မွ ဟုတ္ပါ့မလားဟု သံသယျဖစ္ေနျခင္း (၀ိစိကိစၧာ) တုိ႔သည္ ေလာကီသရဏံဂုံ ညစ္ႏြမ္းတတ္ေပသည္။ တကယ္ နားလည္ျပီး ကုိးကြယ္ ဆည္းကပ္ႏုိင္ပါမွလည္း သန္႔ရွင္း စင္ၾကယ္ေသာ ေလာကီသရဏဂုံ စစ္စစ္ကုိ ရေပမည္။

ေလာကီသရဏဂုံသည္ ပ်က္စီးတတ္ေပသည္။ ပ်က္စီးရာ၌လည္း အျပစ္ရွိေသာ ပ်က္စီးျခင္း ႏွင့္ အျပစ္မရွိေသာ ပ်က္စီးျခင္းဟု (၂)မ်ဳိးရွိ၏။
အျပစ္ရွိေသာ ပ်က္စီးျခင္းမွာ…ဘာသာေျပာင္း ကုိးကြယ္သြားျခင္း ျဖစ္သည္။ တနည္းအားျဖင့္ သရဏ မဟုတ္ေသာ အရာမ်ားကုိ လက္ခံခ်င္ေသာ (တဏွာ) ႏွင့္ ထုိ သရဏ မဟုတ္ေသာ အရာမ်ားကုိ မွန္တယ္ထင္ေသာ (ဒိ႒ိ) ရွိလ်င္ အျပစ္ရွိေသာ ပ်က္ျခင္း ျဖစ္ေလသည္။

အျပစ္မရွိေသာ ပ်က္စီးျခင္းမွာေတာ့..ေသဆုံးသြားေသာအခါ ျဖစ္ပါသည္။ ေသေသာအခါ စိတ္မရွိေတာ့ေသာေၾကာင့္ ေဆာက္တည္ထားေသာ ေလာကီသရဏဂုံ ပ်က္စီးသြားေတာ့သည္။ အျပစ္မရွိေသာ ပ်က္စီးျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

ဘာသာျခား ပုဂၢိဳလ္တဦးအား မိမိ၏ ဆရာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ေဆြမ်ဳိး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ေၾကာက္ေသာ အားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ေက်းဇူးတင္ေသာ အားျဖင့္ လည္းေကာင္း ကန္ေတာ့ လ်င္ ေလာကီသရဏဂုံ မပ်က္စီးႏုိင္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ယခုေခတ္ အထက္လူၾကီး ျဖစ္ေနလုိ႔ ေၾကာက္လုိ႔ လက္အုပ္ခ်ီေသာအားျဖင့္လည္း ကုိယ္ေဆာက္တည္ထားေသာ သရဏဂုံ မပ်က္စီးႏုိင္ပါဘူး။
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ေတာ့ သရဏမဟုတ္ေတာ့အရာတုိ႔ကုိ သဒၶါျဖင့္ ကုိးကြယ္လ်င္ သရဏဂုံ ညစ္ႏြမ္း ပ်က္စီး ပါေတာ့သည္။

သရဏဂုံ ေဆာက္တည္ရာမွာ..ျမန္မာလုိ အဓိပၸါယ္ျဖင့္လည္း ေဆာက္တည္ႏုိင္ပါသည္…


  1. တပည့္ေတာ္၏ အသက္ ႏွင့္ ခႏၶာကုိ ဗုဒၶ ဓမၼ သံဃာ တုိ႔အား လွဴဒါန္းပါ၏။ (ဘယ္လုိအေျခအေနမ်ဳိးျဖစ္ေနပါေစ ရတနာ သုံးပါးတုိ႔အေပၚ၌ ထားရွိေသာ ယုံၾကည္မႈ ဆည္းကပ္မႈ သဒၶါကုိ ဘယ္ေတာ့မွ မစြန္႔ဘူး ဟု အဓိပၸါယ္ရေပသည္။)
  2. မွီခုိစရာ အားကုိးစရာ ဆည္းကပ္စရာ အလုပ္အေကြ်းျပဳစရာ ရွိပါက..ရတနာသုံးပါးတုိ႔အတြက္ပဲ ျပဳမည္။
  3. လက္အုပ္ခ်ီ အရုိအေသျပဳ ရွိခုိးတဲ့အခါမွာလည္း ရတနာသုံးပါးကုိပဲ ရွိခုိး ကန္ေတာ့ မည္။
  4. တပည့္အျဖစ္ ခ်ဥ္းကပ္ ေသာ အခါမွာလည္း ရတနာသုံးပါးထံမွာပဲ တပည့္ခံ ခ်ဥ္းကပ္မည္။


ထုိသုိ႔ ရြတ္ဆုိျခင္းအားျဖင့္လည္း ေလာကီသရဏဂုံကုိ ေဆာက္တည္ရာေရာက္ပါသည္။

အထက္ပါတုိ႔မွာ..သရဏဂုံကုိ ေဆာက္တည္ျခင္းနဲ႔ ပက္သက္ေသာ အေလး အနက္ထားရမည့္ အခ်က္မ်ားျဖစ္ပါသည္။ သရဏဂုံကုိ စစ္စစ္ကုိ ရၾကေစျခင္းအက်ဳိးငွာ ေရးသားလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ေအာက္ပါတရားေတာ္မ်ားအား နာၾကားမွတ္သားျပီး ေရးသားထားပါသည္

ဗုဒၶဘာသာအေျခခံတရားေတာ္မ်ား - ေဒါက္တာ သီလာနႏၵာဘိ၀ံသ
သရဏဂုံ(၃)ပါးတရားေတာ္ - ေဒါက္တာအရွင္ဥာဏိႆရ
သရဏဂုံတရားေတာ္ - အရွင္ေကာသလႅ (ဓမၼေစတီ)
ခ်မ္းေျမ႕ဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ ရဲ႕ သာသနာေတာ္အရွည္တည္တံ့ေၾကာင္းတရားေတာ္ ကုိ နာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္..ဒီတရားထဲမွာ ဆရာေတာ္ သင္ေပးလုိက္တဲ့ မွတ္သားဖြယ္စာပိုဒ္ေလးမ်ားကို ဒီပုိ႔စ္မွာ ခ်ေရးလုိက္ပါတယ္။
BC (543) (သုိ႔) မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈)၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႕ ညပုိင္းအခ်ိန္
မလႅာမင္းတုိ႕အင္ၾကင္းဥယ်ာဥ္ မွာ..
ျမတ္စြာဘုရား အင္ၾကင္းပင္ပ်ဳိ (၂)ပင္အၾကား ေညာင္ေစာင္းေလးေပၚမွာ..ေလ်ာင္းေတာ္မူေနပါတယ္။
အားေတာ္လည္း နည္းပါးျပီး ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ခါနီးဆဲဆဲ ပါပဲ။
ဒီအခ်ိန္မွာ သုဘဒၵ အမည္ရွိတဲ့ ပရိဗုိဇ္ဟာ..ဘုရားရွင္ထံသုိ႔ ေရာက္ရွိလာပါတယ္။
သူမွာ့ ေမးေလ်ာက္စရာေမးခြန္းရွိေနလုိ႔ပါ။
ဘုရားရွင္ထံကုိ ၀င္ေတြ႔ခြင့္ရေအာင္ အရွင္အာနႏၵာ မေထရ္ထံမွာ အၾကိမ္ၾကိမ္ခြင့္ေတာင္းခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္ေတာ့ ၀င္ဖူးေတြ႕ခြင့္ရသြားျပီး..ဘုရားထံကုိ ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့ပါတယ္။

သူရဲ႕ ေမးေလ်ာက္တဲ့ေမးခြန္းက..
သူဟာ အရင္က..တိတၳိဆရာၾကီးမ်ားထံမွာ..
တပည့္ခံျပီး သူတုိ႕ရဲ႕ နည္းလမ္းမ်ားနဲ႕ က်င့္ၾကံအားထုတ္ေနေၾကာင္း..ဒါေပမယ့္ ယခုခ်ိန္ထိလည္း ဘာတရားထူးကိုမွ မရေသးေၾကာင္း
ထုိဆရာၾကီးမ်ားကလည္း သူတုိ႕ဟာ ရဟႏၵာၾကီးမ်ားျဖစ္ပါတယ္လုိ႔ ေျပာေၾကာင္း..
အဲဒါ သူတုိ႕ေျပာတာ မွန္၏ မမွန္၏ သိခ်င္လြန္းတဲ့အတြက္..ဘုရားရွင္ထံမွာ ေမးေလ်ာက္တာျဖစ္ပါတယ္.

ဘုရားရွင္က သုဘဒၵ ပရိဗုိဇ္ကုိးကြယ္ေနခဲ့တဲ့ ဆရာၾကီးေတြ မွန္တယ္/မွားတယ္ မေဟာဘဲ..ဘာသာအယူ၀ါဒအစ္အမွန္ကုိခြဲျခားစိစစ္ႏုိင္ဖုိ႔.
ဘုရားအစစ္အမွန္ ဟုတ္မဟုတ္ ခြဲျခားႏုိင္ဖုိ႔..မွတ္ေက်ာက္အေျဖေလးကုိ ေဟာလုိက္ပါတယ္..
အဲဒါကေတာ့..
“မဂၢင္ (၈)ပါး အက်င့္တရား မရွိရာ ဘာသာအယူ၀ါဒ၌ ကိေလသာ ျငိမ္းသူမရွိ၍ ဆင္းရဲျငိမ္းသူမရွိႏုိင္”

ဒီစကားကုိ တမ်ဳိးျပန္ေျပာမယ္ဆုိရင္..
“မဂၢင္ (၈)ပါး အက်င့္တရား ရွိရာ ဘာသာအယူ၀ါဒ၌ ကိေလသာ ျငိမ္းသူရွိ၍ ဆင္းရဲျငိမ္းသူရွိႏုိင္သည္”

ျမတ္စြာဘုရားေဟာခဲ့တဲ့ စကားေတာ္ေပၚမွာ အေျခတည္ျပီး ဆရာေတာ္ဘုရား ႏုတ္တုိက္သင္ေပးလုိက္တဲ့စာပုိဒ္ေလးမ်ားကေတာ့..


  1. ဘာသာ မွန္/မမွန္ စိစစ္ရန္ စံမွန္/စံေကာင္း ရွိပါသေလာ..
    ဘာသာ မွန္/မမွန္ စိစစ္ရန္ စံမွန္/စံေကာင္း ရွိပါသည္။

  2. သာသနာ မွန္/မမွန္ ခြဲေ၀ဖန္ တင္ရန္ မွတ္ေက်ာက္ ရွိပါသေလာ..
    သာသနာ မွန္/မမွန္ ခြဲေ၀ဖန္ တင္ရန္ မွတ္ေက်ာက္ ရွိပါသည္။

  3. မဂၢင္ ရွစ္တန္ စံေကာင္းမွန္ တင္ရန္ မွတ္ေက်ာက္ ျဖစ္ပါသည္။

  4. ရွစ္ျဖာမဂၢင္ ေဘာင္မ၀င္ က်င့္စဥ္ မွားလွသည္။

  5. ရွစ္ျဖာမဂၢင္ ေဘာင္၌၀င္ က်င့္စဥ္ မွန္လွသည္။

  6. က်င့္စဥ္မွန္မွ ၀ဋ္ဒုကၡ မုခ် ျငိမ္းေစသည္။

  7. ဒုကၡျငိမ္းမွ ထုိ၀ါဒ မုခ် စစ္မွန္သည္။

  8. ဗုဒၶသာသနာ မဂ္ (၈)ျဖာ ေသခ်ာရွိပါသည္။

  9. ထုိ႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶ ယူ၀ါဒ ဒုကၡ ျငိမ္းေစသည္။

  10. ထုိ႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶ ယူ၀ါဒ မုခ် စစ္မွန္သည္။

  11. မဂၢင္ ရွစ္ေထြ က်င့္သူေတြ ကိေလ ျငိမ္းၾကသည္။

  12. ကိေလျငိမ္းမွ ၀ဋ္ဒုကၡ မုခ် ျငိမ္းေလသည္။

  13. ဒုကၡျငိမ္းမွ ထုိ၀ါဒ မုခ် စစ္မွန္သည္။

  14. မဂၢင္ ရွစ္ေထြ မက်င့္ေပ ကိေလ မျငိမ္းျပီ။

  15. ကိေလမျငိမ္း ဆင္းရဲကိန္း ျငိမ္းေအး ခ်မ္းသာ မရျပီ။

  16. ခ်မ္းသာမေဆာင္ တရားေယာင္ ေ၀းေအာင္ေရွာင္ရမည္။



ျမတ္စြာဘုရားေဟာခဲ့တဲ့ မွတ္ေက်ာက္ အေျဖေလးအေပၚမွာ ဆရာေတာ္ဘုရားက..
မွတ္မိလြယ္ေအာင္ ႏုတ္တုိက္သင္ေပးလုိက္တာေလးေတြက တကယ္ကုိ တန္ဖုိးရွိတယ္။
မဂၢင္ ရွစ္ပါး အက်င့္ျမတ္ရွိတဲ့သာသနာ အယူ၀ါဒသာလ်င္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အားလုံး အတြက္..
ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာအစစ္အမွန္ကုိ ေပးႏုိင္လုိ႔ပါပဲ။
ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ မဂၢင္ ရွစ္ပါး အက်င့္ျမတ္ကုိ လုိက္နာမည္ဆုိရင္ ကိေလသာ အပူမီးေတြကေန အမွန္တကယ္ ကင္းေ၀းျပီး ဒုကၡေတြအားလုံးကေန အမွန္တကယ္ လြတ္ေျမာက္ႏုိင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္..ျဖစ္ပါတယ္။
ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ သာသနာေတာ္အရွည္တည္တံ့ေၾကာင္းတရားေတာ္ မွ ေကာင္ႏုတ္ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။
ဒီေန႕က ကဆုန္လျပည့္ေန႔ ဗုဒၶေန႕ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ရွစ္ပါးသီလ ယူျပီး တရားေတြနာျဖစ္ပါတယ္။
သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ ဗုဒၶရတနာ့ဂုဏ္ရည္ တရားကုိ နာျဖစ္ပါတယ္။
အခု ကြ်န္ေတာ္ ေရးခ်င္တာေလးကေတာ့ ..
ပရိတ္ၾကီး (၁၁) သုတ္ ထဲက ရတနာ့သုတ္ကုိ ရြတ္ဖတ္ေနၾကတဲ့သူမ်ားအတြက္ အထူးသတိထားဖြယ္
အပုိင္းေလးပါ။ ဒါကုိ ဗုဒၶရတနာ့ဂုဏ္ရည္ တရားေတာ္ထဲမွာ (၁၉ မိနစ္ေလာက္မွာ) သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ေသခ်ာေလး မွာထားပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္လည္း ဟုိတေလာက ရတနာ့သုတ္ရြတ္ဖတ္ခ်င္တာနဲ႕ အဆင္ေျပရာ ျမန္မာျပန္ ရြတ္ဖတ္နည္းပါတဲ့စာအုပ္ေလး ေဒါင္းလုပ္လုပ္ျပီး ဖတ္ခဲ့ဖူးပါေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ေဒါင္းလုပ္လုပ္လုိက္တဲ့စာအုပ္ကေတာ့...

ပရိတ္ၾကီး ၁၁ သုတ္
ပါဠိ၊ အနက္၊ အသံထြက္ (ထင္လတ္ပူေဇာ္သည္) ဆုိတဲ့စာအုပ္ေလးပါ..ပဲ
အဲဒီ့ စာအုပ္ရဲ႕ ေအာက္က.စာပုိဒ္ေလးမွာ ဂရုျပဳ ဖတ္ရမဲ့ ပါဠိစာသားရွိပါတယ္..

paritta2



အေပၚက..စာပုိဒ္ေလးရဲ႕..

“ ပဓာနစရိယံ ေဗာဓိ ပလႅေကၤ
မာရ၀ိဇယံ သဗၺညဳတညာဏပၸဋိေ၀ဓံ ”

ဒီပါဠိစာသားေလးပါပဲ...
အဲဒီ့မွာ.တခုစီရဲ႕ .အဓိပၸါယ္ေတြက..
ပဓာနစရိယံ = ဒုကၠရစရိယာအက်င့္ က်င့္ျခင္း
ေဗာဓိ ပလႅေကၤ = ေဗာဓိပင္ရင္းမွာ
မာရ၀ိဇယံ = မာရ္ငါးပါးကုိ ေအာင္ျမင္ျခင္း

ဒီ ပါဠိ ပုဒ္ သုံးခုကုိ ေသခ်ာဂရုျပဳ ဖတ္ရမွာပါ..
စာအုပ္ထဲမွာလည္း ပဲ “ပဓာနစရိယံ” နဲ႕ “ေဗာဓိ ပလႅေကၤ” ပုဒ္ ႏွစ္ခုကုိ သြားတြဲ ေရးထားျပီးေတာ့
“မာရ၀ိဇယံ” ကုိ ေအာက္မွာ သြားေရးထားေတာ့..
ဖတ္တဲ့သူေတြက..“ပဓာနစရိယံ ေဗာဓိ ပလႅေကၤ” လုိ႔ တြဲ ဆုိေတာ့တာေပါ့..
“မာရ၀ိဇယံ” ကုိ လည္း “ေဗာဓိပလႅေကၤ” ဆုိတဲ့ပုဒ္နဲ႕ ခြဲျပီး ဆုိေတာ့တာေပါ့..
ကြ်န္ေတာ္လည္း စာအုပ္ၾကည့္ ရြတ္ဆုိေတာ့ ပါဠိကလည္း နားမလည္ေတာ့..အဲလုိ အမွားၾကီးဆုိမိေနပါတယ္..
အမွန္က..အခုလုိ ျဖစ္ရမွာပါ..

“ပဓာနစရိယံ ၊
ေဗာဓိ ပလႅေကၤ မာရ၀ိဇယံ”

“ေဗာဓိ ပလႅေကၤ” နဲ႕ “မာရ၀ိဇယံ” တုိ႔ကုိ တြဲကုိ ဆုိရမွာပါ..
ဒါမွ ေဗာဓိပင္ရင္းမွာ မာရ္ငါးပါးေအာင္တယ္လုိ႕ အဓိပၸါယ္အမွန္ ထြက္မွာ..
အဲလုိမဟုတ္ပဲ “ပဓာနစရိယံ ေဗာဓိ ပလႅေကၤ” ဆုိျပီး တြဲဆုိလုိက္ေတာ့..ေဗာဓိပင္ရင္းမွာ ဒုကၠရစရိယာက်င့္တယ္လုိ႕ အဓိပၸါယ္အမွားၾကီး ထြက္သြားတယ္..
တကယ္ေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶက ေဗာဓိပင္ရင္းမွာ ဒုကၠရစရိယာ အက်င့္ ကုိ က်င့္တာမဟုတ္ပါဘူး...
ေဗာဓိပင္ရင္းေရာက္ေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶက..မဇိိၥ်မပဋိပဒါ လမ္းစဥ္ (Majjhima Patipada- Middle Path) ဆုိတဲ့ အက်င့္ျမတ္ကုိ က်င့္ေနပါျပီ..အက်င့္မွားေတြ လုံး၀ မရွိေတာ့ပါဘူး..ဒုကၠရ စရိယာက်င့္တဲ့ေနရာက..တစ္ေနရာသက္သက္ပါ..
မာရ္ငါးပါးေအာင္တာက..ေဗာဓိပင္ရင္းမွာပါ..ဒါေၾကာင့္..
“ပဓာနစရိယံ” ဆုိျပီးရင္ ခဏနားထားျပီး.မွ.
“ေဗာဓိ ပလႅေကၤ မာရ၀ိဇယံ” ဆုိျပီး..တြဲဆုိရမွာပါ..“ပဓာနစရိယံ” နဲ႕ “ေဗာဓိ ပလႅေကၤ” ကုိ ပုဒ္ျဖတ္ဆုိဖုိ႕နဲ႕..
“ေဗာဓိ ပလႅေကၤ” နဲ႕ “မာရ၀ိဇယံ” ကုိ ပုဒ္စပ္ဆုိဖုိ႕ပါပဲ...ဒါဆုိ အမွန္ထြက္သြားပါျပီ..

ပဓာနစရိယံ = ဒုကၠရစရိယာအက်င့္ က်င့္ျခင္း
ေဗာဓိ ပလႅေကၤ မာရ၀ိဇယံ = ေဗာဓိပင္ရင္းမွာ မာရ္ငါးပါးကုိ ေအာင္ျမင္ျခင္း

တဆက္တည္း ျမတ္ဗုဒၶ ရေတာ္မူတဲ့ မာရ္ငါးပါးဆုိတာေတြကေတာ့...
ကဆုန္လျပည့္ေန႕ ညေနခင္း ေနမ၀င္မီ မွာ အျပင္မာရ္ကုိ ေအာင္ပါတယ္
၁) ေဒ၀ပုတၱမာရ္ (မာရ္နတ္သားကို ေအာင္ျမင္ျခင္း)
ကဆုန္လျပည့္ေက်ာ္ ေနာက္တရက္မကူးမီ အရုဏ္ မတက္မီမွာေတာ့..ေနာက္ထပ္ အတြင္းမာရ္ (၄)ပါးကုိဆက္လက္ ေအာင္ျမင္ေတာ္မူပါတယ္..
၂) ကိေလသမာရ္ (၁၅၀၀ ကိေလသာတုိ႔ကုိ အၾကြင္းမဲ့ ေအာင္ျမင္ျခင္း)
၃) အဘိသခၤါရမာရ္ (ဘ၀အသစ္ကုိ စီမံျဖစ္ေစတဲ့ ကံကုိ ေအာင္ျမင္ျခင္း)
၄) ခႏၶမာရ္ (ကိေလသာႏွင့္ယွဥ္ေသာကံမရွိေတာ့သျဖင့္ ေနာက္ထပ္ခႏၶာငါးပါး၊ ဘ၀ကုိ မရေတာ့ျခင္း)
၅) မစၥဳမာရ္ (ေနာက္တဖန္ေသရျခင္းကုိ ေအာင္ျမင္ေတာ္မူျခင္း)
စာ-၁၃၄၊ သုေတသနသရုပ္ျပအဘိဓာန္၊ ဖ်ာပုံတုိက္သစ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး

ဒါက ျမတ္ဗုဒၶ ေဗာဓိပင္ရင္းမွာ ေအာင္ျမင္ေတာ္မူခဲ့ေသာ.. မာရ္ငါးပါးျဖစ္ပါတယ္..
ဒီ post မွာ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ရတနာ့သုတ္မွာ ပုဒ္စပ္ ပုဒ္ျဖတ္ မွန္မွန္နဲ႕ ဆုိသင့္တဲ့ ေနရာေလးကုိပဲေျပာခ်င္တာပါ..
ဒါကုိ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး..က..ပုဒ္စပ္ ပုဒ္ျဖတ္မွန္ဖုိ႕ အလြန္အေရးၾကီးေၾကာင္းေဟာထားပါတယ္။..
ပါဠိပုဒ္စပ္ ပုဒ္ျဖတ္မွန္မွသာလ်င္ ကုိယ္ဆုိတဲ့ပရိတ္က ပုိျပီး သတၱိေကာင္းပါတယ္လုိ႕ ေသခ်ာေဟာထားပါတယ္။..
ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႕ ဗုဒၶရတနာ့ဂုဏ္ရည္တရားေတာ္ အပုိင္း (၂) ၁၉ မိနစ္ ေလာက္မွာ ဒါကုိ ေဟာထားတာပါ။.
အဲတရားေတာ္ေလးကို နာၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္..dhammadownload.com ကေန ေဒါင္းလုပ္ ယူနုိင္ပါတယ္။
ပုထုဇဥ္ရဟန္းေလးတပါး ကုိရင္ေလး တစ္ပါး ဆုိရင္ တခ်ဳိ႕ေသာသူမ်ားက အထင္ေသးတတ္ၾကပါတယ္။ ပုထုဇဥ္ကုိရင္ ရဟန္းေလးေတြက ဆြမ္းခံရင္း စာပဲသင္ရုံရွိေသးတာပဲ..တရားမွမေဟာေျပာႏုိင္ေသးတာ..ဘြဲ႕ၾကီးေတြမွ မရေသးတာပဲဆုိျပီး...တန္ဖုိးမထားတတ္ၾကပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဒီကုိရင္ေလး..ရဟန္းေတာ္ေလး ဘ၀ကေနပဲ..သီလ သမာဓိ ပညာနဲ႕ ျပည့္စုံတဲ့ ရဟန္းေတာ္ၾကီးမ်ား ဘ၀ကုိ ေရာက္သြားရတာပါပဲ။ ဒီကုိရင္ ရဟန္းေလးမ်ားဟာလည္း..သာသနာအဆက္အႏြယ္ကုိ ထိန္းသိမ္းထားတာပါ။ သာသနာ့အဆက္အႏြယ္ကုိ ထိန္းထားတယ္ဆုိတာ ဓမၼအစစ္ေတြကုိ သင္ယူရင္း ထိန္းသိမ္းထားတာပါ။ ဓမၼအမွန္တရားေတြကုိ မေပ်ာက္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေနတယ္ဆုိတာဟာ..အမ်ားအက်ဳိးကုိ ေဆာင္ရြက္ေနျခင္းပါပဲ။
ဒီကုိရင္ ရဟန္းေလးမ်ားဟာ ဘယ္ေလာက္ ျမင့္ျမတ္သလဲ တန္ဖုိးၾကီးမားဆုိတာကုိ ေပၚလြင္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ ရဟန္းတပါး၏ တန္ဖုိး တရားေတာ္ထဲက အခ်က္မ်ားနဲ႕ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္.

အိမ္ေနသူ လူပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ဟာ အရိယာအဆင့္ ေသာတပန္ သကဒါကမ္ မေျပာနဲ႕ အနာဂါမ္ထိပဲျဖစ္ေနပါေစ..ဒီကုိရင္အသစ္ကေလး..ရဟန္းအသစ္ကေလးေတြကုိ ရွိခုိးရပါတယ္။ ေသာတပန္အဆင့္ကုိေတာင္ မျဖစ္ေသးတဲ့သူအတြက္ေတာ့ ထည့္ေျပာစရာေတာင္ မလုိေတာ့ပါဘူး။ လူပုဂၢိဳလ္ဘ၀မွာဆုိရင္ အနာဂါမ္အဆင့္ဟာ အျမင့္ဆုံးပါပဲ ရဟႏၲာအျဖစ္ကုိေရာက္ခဲ့ရင္လည္း ရဟန္းဘ၀ကုိ ေျပာင္းကုိ ေျပာင္းရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အိမ္ေနသူဟာ ရဟႏၲာအျဖစ္နဲ႕ ရပ္တည္လုိ႕မရပါဘူး။
ပုထုဇဥ္ရဟန္းေတာ္ေလးေတြ ဘာေတြအားသာခ်က္ေတြရွိသလဲဆုိေတာ့ ..

  1. ဖန္ရည္ဆုိးေသာ အ၀တ္ (သကၤန္း)ကုိ ၀တ္ရုံထားျခင္း

  2. ဆံပင္/မုတ္ဆိတ္ ၾကင္စြယ္တုိ႕ကုိ ရိတ္ထားျခင္း
    ဒီႏွစ္ခ်က္ကုိ ပဲ အသြင္အျပင္နဲ႕ပက္သက္ျပီး အားသာခ်က္လုိ႕ေခၚပါတယ္။
    ဒီလုိအသြင္အျပင္ေျပာင္းလုိက္ရုံနဲ႕ကုိပဲ ရွိခုိးထုိက္သြားပါတယ္။ ဘုရားရွင္ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ အလုိေတာ္မွာလည္း တည္သြားပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶျဖစ္ေစခ်င္တာဟာ..ဒီလုိအသြင္အျပင္ပါပဲ။ အဲေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶအလုိေတာ္မွာတည္ေနတဲ့သူကုိ မတည္ႏုိင္ေသးတဲ့သူက ရွိခုိးရပါတယ္ တန္ဖုိးထားရပါတယ္ဆုိတာ သဘာ၀က်ပါတယ္။

  3. ထုိပုထုဇဥ္ရဟန္းေလးဟာ ရဟႏၲာၾကီးမ်ားနဲ႕ အသြင္အျပင္ အားျဖင့္ တူျခင္း (အတူတတန္းထဲ ေနရာယူႏိုင္ျခင္း၊ ဆြမ္းအတူဘုန္းေပးႏုိင္ျခင္း)

  4. မြန္ျမတ္ေသာ အဖြဲ႔အစည္း အစည္းအေ၀းထဲသုိ႕ ၀င္ေရာက္ခြင့္ရွိျခင္း။ (ရဟႏၲာၾကီးမ်ား သိမ္တက္ေနရင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အစည္းအေ၀းလုပ္ေနရင္ေသာ္လည္းေကာင္း ပုထုဇဥ္ရဟန္းေလး ျဖစ္ေနပါေစ သူဟာ ၀င္ေရာက္ခြင့္ရွိပါတယ္)

  5. ပုထုဇဥ္ရဟန္းတုိ႕သည္ အာဏာပါတိေမာက္ ရြတ္ဆုိေနျခင္းကုိ နာယူခြင့္ရွိျခင္း (အိမ္ေနသူဟာ အရိယာၾကီးျဖစ္ေနပါေစ ဒီလုိအခါမ်ဳိးမွာ ၀င္ေရာက္ မနာယူႏုိင္ပါဘူး)

  6. လူပုဂၢိဳလ္ေစာင့္ထိန္းႏုိင္တာထက္ သိသိသာသာ မ်ားျပားလွေသာ သီလ သိကၡာပုဒ္မ်ားကုိ ေစာင့္ထိန္းထားရျခင္း။

  7. ပုထုဇဥ္ရဟန္းေလးပဲျဖစ္ေနပါေစ အျခားသူမ်ားကုိ ရွင္ျပဳေပးႏုိင္ျခင္း ရဟန္းခံေပးႏုိင္ျခင္း၊ သိမ္သမုတ္ေပးႏုိင္ျခင္း။ ဒီလုိ သူတပါးကုိ ရွင္သာမေဏျပဳေပးနုိင္တဲ့ အခြင္အေရးအာဏာဟာ သာသနာကုိ တုိးပြားေစတာပါပဲ။


ရဟန္းတစ္ပါး၏တန္းဖုိး - သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး
ဒါက သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးတရားေတာ္ထဲက..ဆရာေတာ္ၾကီး အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ေဟာသြားတဲ့ ရဟန္းတုိ႕ရဲ႕တန္ဖုိး (၇)ခ်က္ပါပဲ။
ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကေတာ့ အခ်ိန္ကုိငွဲ႕ကြက္ျပီး (၇)ခ်က္ပဲ ေဟာသြားတာပါ။ တကယ္ေတာ့ အိမ္ေနသူ အရိယာၾကီးထက္ ပုထုဇဥ္ရဟန္းေလးရဲ႕ အားသာခ်က္ေပါင္း (၂၂)ခ်က္ ရွိပါတယ္။
အသြင္အျပင္ အားျဖင့္ (၂)ခ်က္ နဲ႕ က်င့္၀တ္အားျဖင္ (၂၀) ရွိပါတယ္။ အသြင္အားျဖင့္ ႏွစ္ခ်က္ကုိေတာ့ ေဖာ္ျပထားျပီးျပီျဖင့္လုိ႕ က်င့္၀တ္ႏွစ္ဆယ္အားသာခ်က္ေတြကုိ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။

  1. တရားဘာ၀နာ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း

  2. တစ္လ ႏွစ္ၾကိမ္ ဥပုသ္ျပဳျခင္း

  3. ဆြမ္းခံျခင္း

  4. ေကာင္းမြန္စြာ ၀တ္ရုံေနထုိင္ျခင္း

  5. စကၡဳ စေသာဣေျႏၵကုိ ေစာင့္စည္းျခင္း

  6. ကုိယ္ႏႈတ္ႏွလုံးကို ေစာင့္စည္းျခင္း

  7. အခ်မ္းအပူစသည္ကုိ သည္းခံျခင္း

  8. ေကာင္းေသာ အက်င့္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း

  9. တစ္ပါးတည္း တရားက်င့္ျခင္း

  10. တစ္ပါးတည္း ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း

  11. တစ္ပါးတည္း ကိန္းေအာင္းျခင္း

  12. မေကာင္းမႈမွ ရွက္ျခင္း

  13. မေကာင္းမႈကုိ ေၾကာက္ျခင္း

  14. ေကာင္းမႈကုိ ျပဳစုအားထုတ္ျခင္း

  15. ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ ၌ မေမ့မေလ်ာ့ မေပါ့ဆျခင္း

  16. သိကၡာပုဒ္ကုိ ေကာင္းစြာခံယူျခင္း

  17. ဘုရားေဟာ ပါဠိေတာ္ကုိ သင္ယူျခင္း

  18. အ႒ကထာကုိ သင္ယူျခင္း

  19. သီလစေသာ သိကၡာသုံးပါး၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း

  20. တပ္မက္ေမာမႈ ကင္းလြတ္ျခင္း


စာမ်က္ႏွာ ၁၆၃၊ မိလိႏၵပဥွာ (မိလိႏၵမင္းၾကီး ႏွင္ အရွင္နာဂသိန္ အေမးအေျဖ)

ဒီလုိအခ်က္မ်ားေၾကာင့္ လူပုဂၢိဳလ္အရိယာၾကီးမ်ားဟာ ရဟန္းေတာ္ေလးမ်ားကုိ ရွိခုိး တန္ဖုိးထားရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ လူပုဂၢိဳလ္အရိယာေတာင္မွ ရွိခုိးရတာဆုိေတာ့ အရိယာအက်င့္မက်င့္ေသးႏုိင္တဲ့သူဟာ ရွင္ဘုရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ လူခ်မ္းသာၾကီးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာၾကီးပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန..ဘယ္သူမဆုိ...ရဟန္းေတာ္ေလးေတြကုိ တန္ဖုိးထားရမယ္ဆုိတာ သိသာထင္ရွားသြားပါျပီ။

သာသနာ(၃)ရပ္ကုိ အဆက္ဆက္ ဆင့္ကာဆင့္ကာ သယ္ေဆာင္ေပးခဲ့တာ ထုိရဟန္းမ်ားပဲ မဟုတ္ပါလား....ခင္ဗ်ား...
သာသနာေတာ္အစဥ္မျပတ္ တည္တံ့ေနပါေစ............
Comparison between Religion & Buddhism
1:19 AM | Author: sankooo
သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ စင္ကာပူမွာ ေဟာတဲ့ အစြန္းမေရာက္ေစနဲ႕ တရားေလး နာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ့တရားေတာ္ထဲက..ဘာသာေရးဆုိတာနဲ႕ ဗုဒၶ၀ါဒဆုိတာ ဘယ္လိုကြာသလဲ ေဟာထားတာေလးက..မွတ္သားစရာေကာင္းတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္မွတ္ထားလုိက္တာေလးကုိ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာဆုိတာကုိ အမ်ားနားလည္ေအာင္ ဘာသာေရးလုိ႔ ဆုိခ်င္လည္းဆုိပါေစ.ေတာ့.
ဒါေပမယ့္ အမ်ားနားလည္ယုံၾကည္ၾကတဲ့ ဘာသာေရးဆုိတာက..အေျခခံအားျဖင့္
ယုံၾကည္လုိက္၊ ကုိးကြယ္လုိက္၊ ဆုေတာင္းလုိက္..
မယုံရင္လည္း အျပစ္ေပးလိမ့္မယ္..မကုိးကြယ္ရင္လည္း အျပစ္လာဦးမယ္..ျပီးေတာ့လုိခ်င္တာမွန္သမွ်ကုိ အျမဲ ဆုေတာင္းေနရမယ္..
ဗုဒၶ၀ါဒဆုိတာက..အဲလုိ ဘာသာေရးမဟုတ္ပါဘူး..
ကုိယ္က်င့္သီလ + သမာဓိ + ပညာ ဒီလုိ သိကၡာၾကီးသုံးရပ္နဲ႕ ေပါင္းစပ္ထားတဲ့..အမွန္တရားအစစ္သာ ျဖစ္ပါတယ္..
ဆရာေတာ္ၾကီး တရားထဲမွာ ဒါကုိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေလး..နားလည္ေအာင္ ေဟာထားတာကုိ. နာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။..ကြ်န္ေတာ္က..ဇယားေလးနဲ႕.
အခုလုိ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။



























ReligionBuddhism
1Believe in unknown GodDiscipline or Morality (to control the physical & verbal actions)-သီလ
2Worship in unknown GodMental Concentration (to control mental activities)-သမာဓိ
3Pray to unknown GodWisdom (to purify the mind)-ပညာ
4Theocentric-ထာ၀ရဘုရားသခင္ကုိပဓာနထားသည္Homocentric-လူကုိပဓာနထားသည္

ဆရာေတာ္ၾကီးတရားေတာ္ကုိ dhammadownload.com မွာ ေဒါင္းလုပ္ခ်နာယူႏူိင္ပါတယ္။